นี้
เขาเชื่อว่าผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักที่แข็งแกร่งเหล่านั้นน่าจะไม่สามารถล่วงรู้ตำแหน่งของตนเองได้
ถึงแม้จะโชคดีมีชีวิตรอดต่อไป แต่มันก็มิได้หมายความว่าปลอดภัย เขาสามารถรับรู้ได้ถึงอันตรายที่ยังมีอยู่
สายตาเขามองลอดซอกหินขึ้นไปบนท้องฟ้า
ไกลออกไปคล้ายมองเห็นลำแสงกระบี่
ไม่รู้ว่าเป็นสำนักชิงซานหรือว่าสำนักอู๋เอินเหมิน ที่นี่น่าจะห่างจากไห่โจวไม่ไกล ความเป็นไปได้ที่จะเป็นยอดฝีมือของสำนักกระบี่ซีไห่ก็มีสูงมาก
หากในเวลานี้เขาถูกยอดฝีมือเหล่านั้นพบเข้า เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
บัณฑิตชราผู้หนึ่งพลันปรากฏกายขึ้นในแก่งน้ำ
เขามองดูหลิ่วสือซุ่ยที่อยู่ในซอกหินพลางกล่าวทอดถอนใจว่า “ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดคนอย่างเจ้าถึงมีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้ได้”
หลิ่วสือซุ่ยยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ เห็นฟันสีขาว
…………………………….
