เขาจำสิ่งที่จิ๋งจิ่วสั่งกำชับเอาไว้ก่อนจากไปได้ เขาเขียนจดหมายฉบับหนึ่งให้พวกวานร ให้พวกมันไปตามคนมาช่วย
วันที่สอง หลิ่วสือซุ่ยก็ถูกปล่อยออกมา
กระทั่งถึงตอนนี้ ศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างยังคงคิดว่านี่เป็นคำสั่งของท่านเจ้าสำนัก
ตอนนั้นกู้ชิงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นฝีมือใคร แต่หลายปีมานี้เขาสื่อสารกับพวกวานรมากขึ้น จึงรู้แล้วว่าตอนนั้นพวกมันไปยังยอดเขาไหน
……
……
ในตอนที่เจ้าล่าเยวี่ยถูกลอบสังหาร ฮูหยินของเจ้าสำนักจงโจวเคยเดินทางมาชิงซานเพื่ออธิบายเรื่องราว
ครั้งนั้นเจ้าล่าเยวี่ยไม่ตาย
หลิ่วสือซุ่ยเป็นศิษย์ที่ถูกขับออกจากชิงซาน แต่ลั่วไหวหนานตายแล้ว
ดังนั้นเจ้าสำนักชิงซานจึงเดินทางไปยังเขาอวิ๋นเมิ่งด้วยตัวเอง
เป็นครั้งแรกในช่วงเวลาสองร้อยปีมานี้
หลังจากนั้นหลายวัน สำนักจงโจวและสำนักชิงซานก็ออกมาประกาศร่วมกัน โดยยืนยันว่าหลิ่วสือซุ่ยคือฆาตกรที่ัสังหารลั่วไหนหนาน ขอให้ผู้บำเพ็ญพรตทั่วทั้งแผ่นดินช่วยกันไล่ล่า ไม่ว่าจะเป็นศิษย์สำนักไหน หรือจะเป็นผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนัก ขอเพียงสามารถสังหารหรือว่าจับตัวหลิ่วสือซุ่ยมาได้ หรือสามารถให้ข้อมูลที่มีความถูกต้องมากพอ ช่วยให้สำนักจงโจวและสำนักชิงซานสังหารหรือจับตัวหลิ่วสือซุ่ยมาได้ ก็จะได้รับของรางวัลจากทั้งสองสำนัก
