ที่แข็งกร้าวเป็นอย่างมากสายหนึ่งพลันพุ่งจากเมืองไป๋เฉิงขึ้นมาบนท้องฟ้า ทอดตัวยาวไปบนท้องฟ้าเป็นระยะทางหลายร้อยลี้ ปิดกั้นเส้นทางทั้งหมดเอาไว้
ความหมายของเทพดาบชัดเจน ในเวลานี้ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้าไปในที่ราบหิมะทั้งหมด ถึงแม้นจะเป็นเจ้าสำนักจงโจวและหยวนฉีจิงก็ตาม!
……
……
กั้วตงนั่งอยู่บนธรณีประตูหน้าวัด มองดูปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า
เวลานี้สภาวะของนางธรรมดา แต่สายตากลับยังดีเยี่ยม นางรู้ว่านอกจากเจ้าสำนักจงโจวและหยวนฉีจิงแล้ว ยังมีคนอื่นที่มาอีก
ลมที่มีกลิ่นเค็มเล็กน้อยพัดมาจากด้านหลังภูเขา
เทพกระบี่ซีไหลน่าจะอยู่ในที่ใดที่หนึ่ง เพียงแต่ไม่รู้ว่าอยู่ห่างไกลเท่าไร
ดอกบัวของฉานจึเองก็น่าจะอยู่ไม่ไกล
เหล่ายอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ที่ไม่เคยปรากฏตัวขึ้นบนโลกเป็นเวลาหลายสิบปีกลับมารวมตัวกันมากมายขนาดนี้
การเปลี่ยนแปลงในแคว้นเสวี่ยนั้นเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ
เจ้าสำนักจงโจวและหยวนฉีจิงอยากจะเข้าไปในที่ราบหิมะ นอกจากตรวจสอบดูสถานการณ์แล้ว ก็ย่อมเป็นเพราะไป๋เจ่าและจิ๋งจิ่วด้วย
ก่อนหน้านี้สองชั่วยาม ลั่วไหวหนานใช้ตราประทับหมื่นลี้หนีออกมาจากที่ราบหิมะได้สำเร็จ กลับไปยังเขาอวิ๋นเมิ่ง
แต่ร่างกายเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ยังมิทันได้กล่าวอะไรก็เป็นลมสลบไป
เสียงที่ดูจริงใจและเศร้าสร้อยเสียงนั้นดังขึ้นที่ด้านหลังกั้วตง
“ตอนนี้นางอ่อนไหวเป็นอย่างมาก แต่ไม่มีทางที่นางจะเป็นฝ่ายโจมตีก่อน แต่ถ้าหากคนอย่างพวกเจ้าเข้าไ
