เสียงของไป๋เจ่านุ่มนวล สีหน้าอ่อนโยน แต่เพื่อนในกลุ่มกลับฟังอย่างตั้งใจ ฟังอย่างอดทน ดูเคารพเชื่อฟังเป็นอย่างมาก
กระทั่งเยาซงซานก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
สภาวะความสามารถของสมาชิกในกลุ่มนี้ค่อนข้างธรรมดา นอกจากไป๋เจ่าแล้ว คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือเยาซงซาน
ไม่มีลั่วไหวหนานที่มีความสามารถในการต่อสู้ระดับสุดยอด แล้วก็ไม่มีถงหลู หรือว่ายอดฝีมืออย่างกั้วหนานซานและกู้หานเหมือนอย่างที่ผ่านมา แต่ผลงานของพวกเขาในการประลองวิถีพรตกลับยอดเยี่ยมเป็นอย่างมาก บนภาพเหยียบโลหิตแสวงหาดอกไม้ที่อยู่ในเรือนซีซานภาพนั้นเสร็จเรียบร้อยไปมากกว่าครึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังได้รับคำชมเชยจากฉานจึด้วย
การคาดการและความสามารถในการสั่งการของไป๋เจ่าแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ความเป็นมิตรและความน่าเชื่อถือในสีหน้าและคำพูดเพียงพอที่จะทำให้เพื่อนในกลุ่มเชื่อมั่นในการวิเคราะห์ของนาง
นี่น่าจะเป็นความเป็นผู้นำแต่กำเนิดกระมัง
เพราะความมั่นใจของนาง เพื่อนที่เดิมไม่สบายใจหลังทราบข่าวเรื่องแมลงเส้นเหล็กก็พากันสงบลง จากนั้นเริ่มจัดวางค่ายกล
ไป๋เจ่าเงยหน้าขึ้นมา มองไปยังภูเขาที่อยู่ไกลออกไป
ลมหนาวพัดขึ้นมาอีกครั้ง ม้วนเอาเกล็ดหิมะไปตกกระทบบนผ้าสีขาวของนาง
ศิษย์หญิงของสำนักเสวียนหลิงผู้นั้นใช้สายตาสอบถามว่าจะเอาผ้าห่มไหม
ไป๋เจ่ายิ้มเล็กน้อย พลางส่ายศีรษะเพื่อบอกว่าไม่ต้อง สองมือคว้ากุมปกเสื้อไว้แน่น
ความจริงนางมิได้เชื่อมั่นในตัวเองเหมือนอย
