็นเรื่องที่พบเห็นได้น้อยมาก
“เขียนจดหมายแจ้งให้คนที่จำเป็นต้องรู้เรื่องนี้ ให้พวกเขาเตรียมตัวให้พร้อม”
ฉานจึนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวต่อว่า “พวกเรารอจดหมายจากเฉาหยวน”
……
……
สายตาของนกหานเฮ่าเฉียบคมเป็นอย่างมาก
จุดดำเล็กๆ สี่จุดบนที่ราบหิมะ สำหรับมันแล้วคล้ายวางอยู่ตรงหน้า
มันสามารถมองเห็นเศษฝุ่นบนเสื้อผ้า เศษหิมะบนรองเท้า ความเหนื่อยล้าบนใบหน้า ความสับสนในสายตา
สิ่งที่มันไม่ค่อยเข้าใจก็คือ เหตุใดชายหนุ่มที่เดินอยู่ข้างหน้าสุดถึงได้สะอาดสะอาดเพียงนั้น?
ไม่มีฝุ่น ไม่มีเศษหิมะ ไม่มีความเหนื่อยล้า ไม่มีกระทั่งอารมณ์ความรู้สึก
นี่ก็เป็นสิ่งที่ทั้งสามคนไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน
แน่นอน พวกเขายังมีเรื่องที่ไม่เข้าใจมากกว่านั้น
หลังไต้อิ๋นตายไป จิ๋งจิ่วที่นั่งอยู่เฉยๆ ในภูเขาลูกนั้นมาสืบกว่านั้นก็เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาเริ่มมุ่งหน้าเข้าไปในที่ราบหิมะ
การตายอย่างเวทนาของเพื่อนมิได้ทำลายความมุ่งมั่นของผู้บำเพ็ญพรตวัยเยาว์ทั้งสามคนนี้ แต่มันยังคงทำให้พวกเขารู้สึกสับสนอยู่บ้าง แล้วก็เริ่มฟังความคิดของจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วมิได้มีความคิดจะพาพวกเขาไปไล่ล่าสัตว์ประหลาดของแคว้นเสวี่ย ถึงแม้ระหว่างทางจะพบเจอบ้างสองสามตัว ทว่าเขากลับไม่เหลียวมองมันเลยด้วยซ้ำ
เขาเหมือนกำลังเร่งเดินทางเพียงอย่างเดียว
เขาจะไปที่ไหน?
ถ้าร้อนใจจะไปที่ไหน เหตุใดเขายังเดินเหมือนอย่างปกติ มิได้เร่งความเร็ว และมิได้ขี่กระ
