ระยะใกล้และการป้องกันสามารถหลอมรวมเข้ากับการโจมตีระยะไกลได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เสียงติงเบาๆ ดังขึ้นเสียงหนึ่ง ผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มคนหนึ่งหยิบเอาของวิเศษออกมา ก่อนดูสรุปรายชื่อของเมื่อวานอย่างตั้งใจ พลางกล่าวว่า “พวกลั่วไหวหนานยังคงนำอยู่”
ที่พูดมาก็คือตำแหน่งบนรายชื่อการประลองวิถีพรต แล้วก็เป็นตำแหน่งบนที่ราบหิมะของพวกเขา
กลุ่มของลั่วไหวหนานเข้าไปยังส่วนลึกของที่ราบหิมะ ได้เจอกับสัตว์ประหลาดของแคว้นเสวี่ยที่แข็งแกร่งมากมาย ดังนั้นดอกเหมยที่อยู่บนภาพวาดถึงได้ใหญ่ขนาดนั้น
พวกเขามองไปทางชายหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าผู้นั้นทันที บนสีหน้าเผยให้เห็นถึงความรู้สึกเคารพนับถือ — หากมิเป็นเพราะในกลุ่มมีคนผู้นี้อยู่ พวกเขาก็แทบไม่ต้องหวังเลยว่าจะตามอยู่ด้านหลังลั่วไหวหนานได้ พวกเขาคงจะถูกสลัดทิ้งจนมองไม่เห็นแผ่นหลัง แล้วก็หมดโอกาสที่จะคว้าอันดับหนึ่งในการประลองวิถีพรตไปแล้ว
ชายหนุ่มผู้นั้นยืนอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ร่างกายยังคงยืดตรงราวกับกระบี่
เขาก็คือถงหลู ศิษย์อัจฉริยะของสำนักกระบี่ซีไห่
ในการตัดสินของเจวี่ยนเหลียนเหรินก่อนหน้านี้ ถงหลูอยู่ในอันดับที่สองของการประลองวิถีพรต ถึงขนาดที่ว่าแซงหน้าไป๋เจ่าและถงเหยียน เป็นรองแค่เพียงลั่วไหวหนาน
และในความเป็นจริงมันก็เป็นเช่นนั้น ภาพวาดดอกเหมยหลายสิบภาพที่แขวนอยู่ตรงระเบียงทางเดินของเรือนซีซาน มีเพียงกลุ่มของพวกเขาเท่านั้นที่พอจะสามารถไล่ตามกลุ่มของลั่วไหวหนาน
