แปรเปลี่ยนเป็นตัวหนังสือ ที่แท้นั่นคือชื่อของแต่ละคน
“ลั่วไหวหนานแข็งแกร่งจริงๆ”
มีคนกล่าวอย่างทอดถอนใจออกมา “ถึงแม้ถงเหยียนจะเก็บตัว แต่เขาแค่คนเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้สำนักจงโจวอยู่เหนือสำนักอื่นๆ ได้แล้ว”
ด้านล่างภาพนั้นมีชื่ออยู่ห้าชื่อ
ชื่อของลั่วไหวหนานอยู่ในนั้น
แต่ละชื่อยืดยาวออกมาจากกิ่งเหมยที่อยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นกิ่งหนึ่ง ปลายกิ่งมีดอกเหมยผลิบาน
กิ่งเหมยห้ากิ่งเกี่ยวกระหวัด ทับซ้อน ดูแล้วเหมือนดอกเหมยกำลังเบ่งบานเต็มที่ ยากที่จะแยกแยะได้ว่าดอกไหนเป็นของกิ่งไหน
แต่เมื่อดูอย่างละเอียดก็จะพบว่า ดอกเหมยส่วนใหญ่ล้วนแต่เบ่งบานอยู่บนกิ่งของลั่วไหวหนาน
ที่ปลายกิ่งของคนอื่นๆ เองก็มีดอกเหมยผลิออกมาดอกสองดอก
ใต้ระเบียงทางเดินยังมีภาพอื่นอีกหลายภาพ สิ่งที่วาดอยู่บนภาพเหล่านั้นส่วนใหญ่ล้วนแต่เหมือนกัน จะต่างกันก็แค่เพียงจำนวนดอกและขนาดของดอกเหมยเท่านั้น
นี่คือทำเนียบรายชื่ือของผู้ที่เข้าร่วมการประลองวิถีพรต
หรือก็คือ ‘ย่ำโลหิตแสวงหาดอกเหมย’ ที่ร่ำลือกัน
……
……
ผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาวที่เข้าร่วมการประลองวิถีพรต ก่อนการประลองจะทำการจับฉลากแบ่งกลุ่มตามรูปแบบการต่อสู้และวิชาที่ถนัดของแต่ละคน โดยแต่ละกลุ่มจะมีห้าคน
ทุกครั้งที่สังหารสัตว์ประหลาดของแคว้นเสวี่ยไปได้หนึ่งตัว บนภาพวาดจะมีการวาดดอกเหมยโลหิตลงไปหนึ่งดอก ขณะเดียวกันดอกเหมยจะมีการแบ่งขนาดเล็กใหญ่ออกเป็นสามขนาดตามความแข็งแกร่งของส
