ตรูของข้าผู้นั้นระมัดระวังตัวมาตลอดชีวิต จิ๋งจิ่วเองก็ได้รับอิทธิพลมาจากเขา คิดว่าคงไม่มีเรื่องอะไร”
……
……
การประลองวิถีพรตจัดขึ้นในดินแดนทางเหนือที่ห่างไกล สำนักต่างๆ ที่เข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยต่างยังอยู่ที่เมืองเจาเกอ ในเรือนซีซานยังคงเต็มไปด้วยผู้คน เรียกได้ว่าคึกคักกว่าในเวลาปกติเสียอีก เพราะว่าผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมากมิได้ทำสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่ในห้องของตัวเองเหมือนเวลาปกติ หากแต่ออกมายังบริเวณหน้าผาด้านนอก
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตมิได้ว่างจนรู้สึกเบื่อ จึงออกมาเดินเล่นหรือพูดคุยกัน หากแต่ออกมาชมรูปภาพ
เรือนซีซานนั้นมีข่ายพลังอยู่ ไม่มีทางที่จะมีฝนตกหนักลงมา แต่ในตัวเรือนมีระเบียงทางเดินที่ยาวอย่างมากเส้นหนึ่ง ฝั่งที่อยู่ติดกับหน้าผาถูกตกแต่งจนราบเรียบ ด้านบนมีภาพวาดอยู่หลายสิบภาพ
ภาพวาดเหล่านั้นทอดตัวจากหลังคาทางเดินลงมาถึงพื้น สูงประมาณจ้างกว่า กว้างสองฉื่อ ใช้ผงทองวาดรูปนกเอาไว้สองสามตัว แล้วยังมีกิ่งเหมยบิดตัวไปมา ดอกเหมยสีแดงบานสะพรั่งอยู่บนกิ่ง
สายตาของผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมากหยุดอยู่ที่ภาพๆ หนึ่งในนั้น
ดอกเหมยที่อยู่บนภาพนั้นเบ่งบานได้สวยงามอย่างมาก ผลิดอกออกมาแล้วสิบกว่าดอก ตัวดอกมีขนาดใหญ่ สีสันสดใส คล้ายโลหิตก็มิปาน ให้ความรู้สึกที่งดงามจนน่าตกตะลึงเมื่อได้เห็น
ไม่ว่าจะดูอย่างไร ภาพนี้็ก็น่าจะวาดเสร็จไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว
กิ่งเหมยเหล่านั้นยืดเหยียดยาวลงไปด้านล่าง รอยหมึกค่อยๆ ชัดเจน
