กำจัดความชั่วยังโลกภายนอกล่ะ?”
“ความหมายของเจ้าคือ สิ่งที่ผู้บำเพ็ญพรตปฏิบัติต่อคนธรรมดานั้นเหมือนกับการเลี้ยงแกะ?”
เจ้าล่าเยวี่ยจ้องมองดวงตาของเขา กล่าวว่า “การซ่อมสะพานเป็นแค่เพียงการช่วยพวกเขาสร้างคอกแกะให้แข็งแรงขึ้นเท่านั้น ส่วนการกำจัดมารก็แค่เพราะกลัวว่าหมาป่าจะมากินแกะของตัวเองมากเกินไป?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เปรียบเทียบได้ดี แต่ยังไม่ถูกต้องเท่าไรนัก ผู้บำเพ็ญพรตเองก็มาจากคนธรรมดาเหมือนกัน ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายมีความซับซ้อนกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเด็กเลี้ยงแกะกับแกะมากมายหลายเท่านัก”
เจ้าล่าเยวี่ยถาม “จะทำให้เกิดปัญหาอะไร?”
“แกะไม่มีทางอิจฉาริษยาเด็กเลี้ยงแกะ เพราะไม่มีแกะที่ไหนจะกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะ”
จิ๋งจิ่วกล่าว “แต่คนธรรมดาอิจฉาริษยาผู้บำเพ็ญพรต เพราะพวกเขามีอดีตเพื่อนมนุษย์กลายเป็นผู้บำเพ็ญพรต”
เจ้าล่าเยวี่ยเข้าใจความหมายของเขา กล่าวว่า “จะแก้ปัญหานี้อย่างไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ผู้แข็งแกร่งครอบครองทุกสิ่ง ดังนั้นที่แล้วมาแผ่นดินเฉาเทียนจึงปกครองโดยผู้บำเพ็ญพรต ในตอนนี้สถานการณ์ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน ราชวงศ์ตระกูลจิ่งเป็นแค่ผู้ดูแลที่สำนักบำเพ็ญพรตใหญ่ๆ ทั้งหมดผลักดันขึ้นมาโดยพิจารณาจากความสมดุลในหลายๆ ด้าน แน่นอนว่าราชวงศ์ตระกูลจิ่งเองก็ใช้ประโยชน์จากการรักษาสมดุลนี้ในการขยายความยิ่งใหญ่ของตน เพื่อสืบทอดอำนาจต่อไปชั่วลูกชั่วหลาน”
เจ้าล่าเยวี่ยคล้ายเข้าใจอะไรบางอย่างขึ
