ึง แล้วปล่อยให้มันบินออกไปเอง
แต่วิธีนี้จะทำให้เจ้าของกระบี่ได้รับผลสะท้อนกลับและได้รับบาดเจ็บสาหัส ยิ่งไปกว่านั้นหากคิดอยากจะเชื่อมต่อกับกระบี่บินใหม่อีกครั้ง ก็จำเป็นต้องใช้เวลาในการฟูมฟักและฝึกฝนอีกนาน ถือว่าไม่คุ้มค่าเป็นยิ่งนัก
มีแต่ตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ร้ายแรงอย่างยิ่งยวด หรือตอนที่รู้ว่าจะต้องตายอย่างแน่นอน ศิษย์ชิงซานจึงจะตัดสินใจทำเช่นนี้
แต่แน่นอน หากวันนี้เจ้าล่าเยวี่ยมีชีวิตรอดไปได้ ค่าตอบแทนเช่นนี้ก็ถือว่าคุ้มค่า
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า ในตอนที่กระบี่มิคำนึงบินออกไป นางจะใช้อะไรมาป้องกันการโจมตีของอีกฝ่าย? หรือนางมั่นใจว่าตนเองจะต้องตายอย่างแน่นอนแล้ว?
คนชุดดำคิดว่าเป็นอย่างหลัง
เขาฟาดฝ่ามือไปที่เจ้าล่าเยวี่ย
อากาศพลันเปลี่ยนแปลงรูปร่าง ลำแสงที่ตกลงมาจากบนหลังคาถูกหักเหจนดูยุ่งเหยิงไปหมด
พลังที่ทรงพลังและต่อเนื่องสายหนึ่งสะท้อนกลับไปมาในอารามไม่หยุด ซ้อนทับกันเหมือนหมู่เขา บดขยี้ไปยังด้านหน้า
แต่พลังที่รุนแรงนี้กลับมิได้ส่งผลกระทบต่อตัวอารามเลย กำแพงที่ทรุดโทรมเหล่านั้นไม่มีรอยแตก กระทั่งเศษฝุ่นก็มิได้ร่วงตกลงมา
ระดับการควบคุมที่ละเอียดอ่อนถึงเพียงนี้ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงสภาวะอันน่ากลัวของคนชุดดำผู้นี้และเรื่องบางเรื่อง
ในเวลาเช่นนี้ หากยังมามัวจงใจควบคุมพลังเช่นนี้ ก็นับว่าโง่เขลายิ่งนัก
ดังนั้นความจริงแล้วก็คือคนชุดดำมิได้จงใจควบคุมมัน หากแต่ทุกอย่างเป็นไปตามธรร
