ซือเฟิงเฉินเดินเข้าไปในห้อง หยิบเอาเอกสารปึกหนาๆ ออกมาจากช่องลับภายในมุมหนึ่งของตู้เสื้อผ้า ก่อนจะหอบมาที่หน้าโต๊ะแล้วเริ่มพลิกเปิดดูอีกครั้ง
เอกสารเหล่านี้ล้วนแต่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่ว
เมื่อปีที่แล้วการสืบสวนของกรมชิงเทียนถูกระงับเอาไว้ เอกสารเหล่านี้ถูกเก็บกลับไปไว้ในห้องเก็บเอกสาร ฝุ่นจับตัวหนาเตอะ จนกระทั่งเมื่อหลายสิบวันก่อนถูกเขาแอบเอากลับมาที่บ้าน
หน้าเอกสารถูกพลิกเปิด ตัวหนังสือและภาพเหมือนที่อยู่บนเอกสารถูกเขาจดจำได้ขึ้นใจนานแล้ว นั่นคือเจ็ดสิบสี่ชีวิตและภาพเหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจำนวนนับไม่ถ้วน
ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นวิ่งผ่านหน้าเขา จากนั้นทับซ้อนกับภาพเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน
“เป็นผู้บำเพ็ญพรตแล้วฆ่าคนตามอำเภอใจได้อย่างนั้นหรือ?”
ซือเฟิงเฉินปิดเอกสาร นิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวออกมาว่า “ข้าจะไม่ปล่อยให้สำนักชิงซานมีนักพรตไท่ผิงคนที่สองปรากฏออกมา”
เขามีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อสำนักชิงซาน หลายปีก่อนตอนที่จัดประชุมขึ้นที่จวนของกรมชิงเทียนในมณฑลหนานเหอ ได้เห็นความประพฤติของศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างเหล่านั้น เขาก็ยิ่งมั่นใจในความรู้สึกนี้
ที่บอกว่ารังเกียจความชั่วร้ายเหมือนศัตรู มันก็เป็นแค่เพียงความกระหายในการฆ่าฟันเท่านั้น สำนักชิงซานที่มีวิถีเช่นนี้จะต้องสร้างภัยพิบัติออกมาอย่างแน่นอน
ภัยพิบัติที่สร้างความหายนะให้กับโลกมนุษย์
พรสวรรค์ในการบำเพ็
