้าใจความหมายของเขา ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็เข้าใจความหมายของเขา
ครั้งได้ยินประโยคนี้ เจ้าล่าเยวี่ยและเซี่ยงหว่านซูต่างคิดถึงภาพในตอนนั้นขึ้นมา
ในงานเลี้ยงซื่อไห่ตอนนั้น จิ๋งจิ่วได้ที่หนึ่งในการประลองหมากล้อม แต่กลับได้รับเสียงวิจารณ์ที่ไม่ดีเป็นจำนวนมาก
เซี่ยงหว่านซูกล่าวยิ้มๆ ว่าหากตนเองเล่นหมากล้อมเหมือนจิ๋งจิ่วคงต้องถูกศิษย์พี่ตีอย่างแน่นอน แต่กลับถูกเจ้าล่าเยวี่ยได้ยินเข้า จึงเกิดเป็นบทสนทนาหลังจากนั้น
“ถูกต้อง ข้าอยากบอกเขาว่าการเดินหมากมันมิได้ง่ายขนาดนั้น”
“เชื่อข้า สำหรับเขาแล้ว การเดินหมากเป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดในโลกแล้ว”
“อย่างนั้นหรือ? หวังว่าจะมีโอกาสได้ขอคำชี้แนะ”
“เจ้าไม่ไหวหรอก ให้ศิษย์พี่เจ้ามาดีกว่า”
……
……
จากนั้นถึงได้มีคำพูดที่จิ๋งจิ่วกล่าวในงานชุมนุมซื่อเจี้ยนของชิงซานประโยคนั้น
“ข้านัดหมายกับสำนักจงโจวเอาไว้แล้วว่าจะประลองหมากล้อมกับถงเหยียนในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยปีหน้า”
……
……
“ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ข้าไม่เคยบอกว่าจะคว้าชัยชนะในการประลองหมากล้อมของงานชุมนุมเหมยฮุ่ย ข้าเพียงแต่จะมาเล่นหมากล้อมกับเจ้า”
“ตอนนี้ เล่นหมากล้อมเสร็จแล้ว”
จิ๋งจิ่วเดินออกไปจากศาลา พาเจ้าล่าเยวี่ยเดินลงไปจากเขา
เม็ดหมากล้อมที่ลอยอยู่ในอากาศร่วงตกลงมาราวสายฝน
…………………………………
