ต่วันนี้เขากลับพ่ายแพ้ให้กับจิ๋งจิ่ว
ใครบ้างจะไม่ตกตะลึง?
เหอจานมองดูทั้งสองคนที่อยู่ในศาลา อารมณ์ค่อนข้างสับสนวุ่นวาย จากนั้นเขาสงบสติอารมณ์ ก่อนโค้งตัวคำนับด้วยสีหน้าจริงจัง
เชวี่ยเหนียงและซั่งจิ้วโหลวเองก็คำนับตามเช่นกัน
ผู้คนกว่าครึ่งที่อยู่ตรงนั้นพากันคารวะศาลาเตี้ยที่ดูธรรมดาหลังนั้น
พวกเขากำลังแสดงความเคารพและขอบคุณ
ขอบคุณจิ๋งจิ่วและถงเหยียนที่แสดงหมากกระดานนี้ออกมา
ในที่สุดกู่หยวนหยวนก็ได้สติขึ้นมา เขามองดูความเคลื่อนไหวรอบๆ ก่อนจะถามออกมาอย่างสับสนว่า “ผลประลองออกมาแล้วหรือ? ใครชนะ?”
ไม่ทันรอให้คนอื่นตอบ เขาส่ายศีรษะพลางกล่าวงึมงำกับตัวเองว่า “ใครจะเอาชนะพวกเขาได้….”
สีหน้าของเขาในเวลานี้ยังค่อนข้างเหม่อเลย แต่ภายในใจกลับมีความมั่นใจอย่างหนึ่ง
ไม่มีใครที่จะเอาชนะจิ๋งจิ่วและถงเหยียนบนกระดานหมากล้อมได้
……
……
บนใบนหน้าอันอ่อนเยาว์ของถงเหยียนมิได้แสดงสีหน้าใดๆ ดูเฉยชาเป็นอย่างมาก มิรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
จิ๋งจิ่วยังคงสงบนิ่ง คล้ายมิได้มองเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญอะไรนัก
เมื่อสังเกตเห็นถึงรายละเอียดตรงนี้ ในดวงตาของไป๋เจ่าแสดงสายตาแปลกๆ ออกมา ก่อนจะรู้สึกแปลกใจเมื่อพบว่ากั้วตงได้จากไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
ศิษย์สำนักจงโจวที่ยืนรายล้อมอยู่ข้างกายไป๋เจ่าต่างรู้สึกผิดหวัง พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าศิษย์พี่ถงเหยียนจะแพ้ได้
แต่การแพ้ชนะบนกระดานมันชัดเจนขนาดนั้น
