ัง แล้วรอให้คนอื่นมาท้าเหมือนอย่างงานชุมนุมเหมยฮุ่ยครั้งก่อนๆ?
ความเคลื่อนไหวของยอดฝีมือคนอื่นๆ อย่างเหอจาน เชวี่ยเหนียง กู่หยวนหยวน ซั่งจิ้วโหลวเองก็ได้รับความสนใจ ยังมีสายตาอีกเป็นจำนวนมากมองไปยังจิ๋งจิ่วที่อยู่ริมธาร
ถงเหยียนยืนอยู่ริมผาคนเดียว สายตามองดูก้อนเมฆเคลื่อนผ่านตรงหน้าภูเขา ยังคงไม่มีความเคลื่อนไหว
เหอจานกับสาวน้อยยังคงย่างปลาดื่มสุราอยู่บนลำธาร
เชวี่ยเหนียง ซั่งจิ้วโหลวและกู่หยวนหยวนขยับแล้ว พวกเขาเดินไปยังศาลาที่ตนเองเลือกเอาไว้โดยไม่มีอะไรผิดคาด
เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของผู้บำเพ็ญพรตบางคนแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
หากสุดท้ายพวกเขายังไม่สามารถเลือกศาลาได้ ก็จะถูกผู้ดำเนินงานจัดให้ไปอยู่ในศาลาที่มีคนรออยู่
พอจะนึกภาพออกเลยว่า ศาลาของทั้งสามคนนี้จะต้องว่างอยู่ตลอดแน่นอน
เพราะไม่มีใครคิดอยากจะมาเจอศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นนี้ตั้งแต่การประลองรอบแรก
หมากล้อมเป็นเรื่องสง่างาม หากวิ่งไปวิ่งมาบนภูเขา เช่นนั้นคงจะดูเป็นการเสียมารยาทไปหน่อย ทว่าความเร็วในการเดินของผู้บำเพ็ญพรตเหล่านั้นกลับยิ่งเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาเดินไปยังศาลาหลังอื่น
ผ่านไปไม่นาน ผู้บำเพ็ญพรตที่เข้าร่วมประลองหมากล้อมส่วนใหญ่นั่งอยู่ในศาลาเรียบร้อย
มีคนสังเกตเห็นว่าจิ๋งจิ่วยังคงนั่งอยู่บนพื้นหญ้าริมธาร
“นี่เขากำลังเลียนแบบคุณชายถงเหยียนหรือ?”
มีผู้บำเพ็ญหัวเราะเยาะขึ้นมา “ช่างน่าขันเสียจริง”
มีคนกล่าวว่า “เหอจานเ
