เดิมทีเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วก็เป็นจุดศูนย์กลางที่ผู้คนจับตามองอยู่แล้ว แต่วันนี้สถานการณ์เช่นนี้ยิ่งดูชัดเจนขึ้น เพราะหลายคนต่างได้ยินว่าจิ๋งจิ่วจะท้าถงเหยียนประลองหมากล้อม
ในสายตาที่มองดูเขามีอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ นาๆ มีทั้งหัวเราะเยาะเขาที่ไม่ประมาณตน มีทั้งเห็นใจเขา มีทั้งเป็นห่วงเขา ปะปนกันเต็มไปหมด
หากสายตาของผู้คนสามารถเปล่งแสงได้จริงๆ เวลาจิ๋งจิ่วที่ถูกคนมากมายขนาดนี้จับจ้องคงจะสว่างเป็นพิเศษอย่างแน่นอน
เจ้าล่าเยวี่ยคิดถึงคำพูดประโยคนั้นที่จิ๋งจิ่วเคยกล่าวเอาไว้ — ในประโยคนั้นกล่าวถึงพระอาทิตย์
ท่ามกลางสายตาจำนวนนับไม่ถ้วน ทั้งสี่คนเดินเข้าไปยังส่วนลึกของเขาฉีผาน
เซ่อเซ่อจูงมือเจ้าล่าเยวี่ยพลางคุยเรื่อยเปื่อย เจ้าล่าเยวี่ยนิสัยเย็นชา บางครั้งถึงจะตอบออกมาประโยคหนึ่ง แต่เซ่อเซ่อก็ยังชื่นชอบเป็นอย่างมาก ส่งเสียงพูดคุยไม่หยุด
ศิษย์พี่ชุ่ยแห่งสำนักเสวียนหลิงผู้นั้นกล่าวอธิบายให้จิ๋งจิ่วฟังอย่างรู้สึกผิด “ตอนอยู่ในสำนัก คุณหนูไม่ค่อยมีใครให้คุยด้วย”
จิ๋งจิ่วพยักหน้ากล่าวว่า “ถือว่าคุยกันถูกคอทีเดียว”
ศิษย์พี่ชุ่ยหลุดหัวเราะออกมา ก่อนกล่าวอย่างเป็นห่วง “เจ้าเตรียมจะเลือกศาลาไหน?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าไม่เข้าใจความหมายของท่าน”
ศิษย์พี่ชุ่ยตกใจ ในใจครุ่นคิด ในเมื่อเจ้าเตรียมจะท้าถงเหยียนประลอง หรือเจ้าไม่ได้เตรียมตัวอะไรล่วงหน้าเลย อย่างน้อยก็ควรทำความเข้าใจกฎการประลองหรือเปล่า?
กฎกา
