ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ผู้บำเพ็ญพรตมักจะรอให้มีอายุมากแล้วถึงจะรับศิษย์
นี่ก็เป็นหลักเหตุผลเดียวกับการที่ฮ่องเต้ยังไม่อยากมีพระโอรส ในนั้นย่อมต้องมีเหตุผลที่ลึกซึ้งอยู่อย่างแน่นอน
คนที่เริ่มรับศิษย์ตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มเป็นสาวเหมือนอย่างจิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยนับว่ามีน้อยมาก
“อาจารย์อาหญิงเล็ก!”
“อาจารย์อาเล็ก”
“เยาซงซานคารวะอาจารย์อาทั้งสอง”
……
……
ในขณะที่พูด จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยกำลังเดินอยู่บนทางขึ้นเขา
มองออกไปไกลๆ ล้วนแต่เป็นหมอก ศิษย์ของสำนักชิงซานคล้ายจู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาตรงริมทางขึ้นเขา เพราะที่นี่คือภูเขาลูกหนึ่ง
หมู่ขุนเขาตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของเมืองเจาเกอ มีงเรือนพักที่งดงามถูกสร้างเอาไว้มากมาย นี่คือสถานที่ที่ราชสำนักเตรียมเอาไว้ให้ผู้บำเพ็ญพรตใช้พักแรม มีนามว่าเรือนซีซาน[1]
ศิษย์ชิงซานพากันทำการคารวะ สายตาที่มองจิ๋งจิ่วดูค่อนข้างสับสน
พวกเขาต่างทราบข่าวฝ่าบาทเสินหวงจะเสด็จมาทอดพระเนตรการประลอง จึงรู้สึกวิตกกังวล
พวกเขากังวลว่าจิ๋งจิ่วจะวิตกกังวล
ความสัมพันธ์ของจิ๋งจิ่วกับศิษย์คนอื่นนั้นธรรมดา ในอดีตหลังจากที่เขาประลองกับกู้ชิงที่ริมธารสี่เจี้ยนแล้ว ความสัมพันธ์ของเขากับยอดเขาเหลี่ยงว่างก็แปรเปลี่ยนเป็นแย่ลง แต่ยอดเขาเหลี่ยงว่างนั้นคือสถานที่ที่ศิษย์หนุ่มสาวปรารถนาจะไปมากที่สุด
หลังจากที่เขาทำร้ายกู้หานจนบาดเจ็บและหักกระบี่ของกั้วหนานซานในงานชุมนุมซื่อเจี้ยน ความสัม
