งออกไปจากเมืองเจาเกอสร้างความตกตะลึงให้แก่หลายๆ คน ทำให้เกิดการคาดเดาต่างๆ มากมาย
บางคนบอกว่านี่เป็นวิถีของยอดคน เสร็จเรื่องราวแล้วจากไป ปิดบังชื่อแซ่และตัวตน มิยินดีรั้งรออยู่ในโลกปุถุชน
มีคนบอกว่าเขาพยายามอย่างหนักเพื่ออนาคตของอาณาจักร ศึกษาหนทางสู่สวรรค์ ด้วยเหตุนี้จึงถูกหนทางสู่สวรรค์กลืนกินกลับ อายุขัยและสภาวะเสียหายอย่างหนัก จำเป้นต้องพักรักษาตัว
จิ๋งจิ่วย่อมต้องรู้ว่าเหล่านี้ล้วนแต่เป็นเรื่องโกหก
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูสีหน้าของเขา คล้ายจะเดาความจริงของเรื่องราวออก จึงรู้สึกตกใจ แล้วก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สมควร เพียงแต่นางรู้สึกสงสัยว่าเขาทำได้อย่างไร
จิ๋งจิ่วมิได้อธิบาย เพียงแต่ว่าเบื้องหลังข่าวลือสองข่าวนี้น่าจะมีคนบางคนในราชสำนักและคนของสำนักกระบี่ซีไห่ช่วยกันโหมกระพือขึ้นมา จึงรู้สึกว่ายุ่งยากวุ่นวาย
ที่ว่ายุ่งยากมิได้หมายถึงสถานการณ์ยากแก้ไข หากแต่เป็นความหมายตามตัวหนังสือ
เขารู้สึกว่าการทำเรื่องเหล่านี้ คิดเรื่องเหล่านี้ล้วนแต่ยุ่งยาก
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน
จากนั้นพวกเขาพลันคิดถึงเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นมาพร้อมกัน
ต่อไปถ้าจะออกมาเที่ยวนอกชิงซาน ควรจะพากู้ชิงมาด้วย
ตอนแรกเจ้าล่าเยวี่ยมิได้ทราบเรื่องนี้ ที่นางมาหาจิ๋งจิ่วนั้นเป็นเพราะข่าวอีกข่าวหนึ่ง
“เจ้ารู้เรื่องที่ฝ่าบาทจะเสด็จไปไหม?”
“ไปไหน?”
“ดูหมากล้อม”
………………………………………………………………………..
[1]พิจารณาร่างกายตรงหน้า
