้าใจได้ แล้วจะไปทำลายลงได้อย่างไร?
มหาบัณฑิตกัวยืนขึ้น ก้มมองดูกระดานอยู่เป็นเวลานาน ก่อนจะถอนใจออกมาอีกครั้ง
“กำลังมนุษย์ไม่อาจเอาชนะสวรรค์ได้จริงๆ ข้าโลภมากไปแล้ว”
ชายหนุ่มกล่าว “ท่านมหาบัณฑิตบำเพ็ญพรตช้าเกินไป กำลังของจิตมีจำกัด ยากจะทนแบกรับได้”
มหาบัณฑิตหัวยิ้มเจื่อนมิกล่าวกระไร ดูเศร้าเสียใจเล็กน้อย
ในฐานะที่เป็นมือหนึ่งของอาณาจักร มีหรือที่เขาจะไม่รู้ถึงหลักเหตุผลนี้ เพียงแต่…สุดท้ายแล้วก็ยังรู้สึกยากที่จะยอมรับได้
เขายืดตัวขึ้นมา หมุนตัวเตรียมเดินจากไป ร่างกายโงนเงนจนเกือบจะล้มลง โชคดีที่ผู้ดูแลของทำเนียบบัณฑิตคอยยืนอยู่ด้านข้าง จึงรีบเข้ามาพยุงเอาไว้
เมื่อมาถึงตอนนี้ กระทั่งเจ้าของแผงหมากรุกที่ถูกไล่ออกไปอยู่ไกลๆ เหล่านั้นก็ทราบแล้วว่าชายหนุ่มผู้นี้คือใคร
สามารถเอาชนะมหาบัณฑิตกัวซึ่งเป็นมือหนึ่งของอาณาจักรได้ในช่วงกลางกระดาน
ทั่วทั้งโลกนี้มีแค่คนเดียว
ถงเหยียนแห่งจงโจว
……
……
ถงเหยียนเป็นศิษย์รุ่นเยาว์ของสำนักจงโจว เป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์โดดเด่น
แต่สิ่งที่ทำให้เขามีชื่อเสียงมากกว่านั้นก็คือ เขาเป็นอันดับหนึ่งทางวิถีหมากล้อมในใต้หล้าอย่างไร้ข้อโต้แย้ง
ส่วนใหญ่เขาจะประลองหมากล้อมกับศิษย์ร่วมสำนักในเขาอวิ๋นเมิ่ง นอกจากงานชุมนุมเหมยฮุ่ยสามครั้งก่อนหน้านี้แล้วก็แทบจะไม่เคยแสดงฝีมือมาก่อน แล้วก็แทบจะไม่เคยพูดคุยกับยอดฝีมือทางวิถีหมากล้อมของเมืองเจาเกอและที่ต่างๆ
แต่ไม่มีผู้ใดหา
