หากเป็นคนทั่วไป ในขณะที่กล่าวชมเชย น่าจะมีการอุทานตกใจออกมาอีกสักหลายประโยค
อย่างเช่น ดวงตาของท่านมองไม่เห็น เหตุใดจึงเขียนหนังสือได้งดงามถึงเพียงนี้?
เช่นนั้นแล้วชายชราก็จะสามารถตอบได้ว่า ตัวข้าคือเทียนจิ้นเหรินแห่งสำนักปัญญาชนไป๋ลู่ ล่วงรู้ยอดวิชาสวรรค์ เป็นหนึ่งในใต้หล้า ดวงตาแห่งจิตเปิดออก ทุกสรรพสิ่งอยู่ในใจ….
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวเช่นนี้
จึงไม่มีการพูดต่อจากนั้น
ดังนั้นความเงียบภายในกระท่อมจึงดูค่อนข้างกระอักกระอ่วน
เขามิได้จงใจทำเช่นนี้ หากแต่ไม่ได้สนใจจริงๆ
ในโรงหมอของเจวี่ยนเหลียนเหริน เขาเคยพูดว่าเทียนจิ้นเหรินนั้นขู่คนเก่ง
เขารู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องมีความสามารถอยู่บ้างอย่างแน่นอน
แต่ไม่ว่าจะมีความสามารถมากเท่าไร ต่อให้เจ้าจะชี้นำซีไหลให้กลายเป็นเทพกระบี่ได้จริง ต่อให้เจ้าจะถูกคนทั้งโลกยอมรับว่าเป็นผู้ที่เข้าใกล้วิถีแห่งสวรรค์มากที่สุดก็ตาม
จิ๋งจิ่วก็ยังคงมิได้สนใจ แล้วก็มิได้ใส่ใจ
ชายชราก้มหน้า เหมือนดั่งหิมะขาวปกคลุมยอดเขา
ภายในกระท่อมเงียบสงัด
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร
ในที่สุดชายชราก็เอ่ยปากขึ้นมา
เขาถามจิ๋งจิ่วคำถามหนึ่ง
“ในเมื่อเจ้าไม่ได้สนใจสิ่งใดๆ บนโลกนี้ เหตุใดจึงมาที่นี่อีก?”
…………………………………………………………………..
[1]น้ำฮวาสุ่ย คือ น้ำในแม่น้ำที่เกิดปรากฏการณ์น้ำขึ้นในช่วงเดือนสองหรือเดือนสามตอนที่ดอกท้อบาน
