เสียงกระดิ่งไพเราะเสนาะหู เทียบกับเสียงพิณในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยในวันนี้แล้วมิได้ต่างกันเท่าไหร่ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความยอดเยี่ยมอยู่อีกอย่างหนึ่ง นั่นคือทำให้จิตใจของคนฟังรู้สึกสงบ ในบรรยากาศที่รายรอบป่าเหมย คล้ายดั่งมีระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นกระเพื่อมขึ้นมาเป็นชั้นๆ ทำให้ผิวน้ำบนทะเลสาบสงบนิ่ง ขณะเดียวกับที่จิตใจรู้สึกสงบ กลิ่นอายของข่ายพลังที่ยังหลงเหลือเหล่านั้นก็ค่อยๆ หายไป จนไม่เหลือร่องรอย
เห็นได้ชัดว่าข่ายพลังเหล่านี้ได้ถูกยอดฝีมือของสำนักเสวียนหลิงทำลายลง ดูเหมือนในเวลานี้ยอดฝีมือผู้นั้นจะฝ่าเข้าไปแล้ว
สำนักเสวียนหลิงและสำนักชิงซานเป็นมิตรที่ดีต่อกันมารุ่นแล้วรุ่นเล่า เจ้าล่าเยวี่ยกังวลใจเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือไปกุมมือของจิ๋งจิ๋วจิ่วเอาไว้ จากนั้นขี่กระบี่ขึ้นไป
ลำแสงกระบี่สีแดงส่องสว่างป่าเหมย บินตามเสียงกระดิ่งเข้าไป ลมเย็นสดชื่นพัดโชยขึ้นมา ก่อนจะสงบลงไปในพริบตา
ในส่วนลึกของสวนเหมยเก่ามีทะเลสาบเล็กๆ ที่ดูไม่สะดุดตาอยู่แห่งหนึ่ง ริมทะเลสาบมีต้นหญ้างอกเงยและต้นเหมยที่ไม่ได้งดงามสักเท่าไหร่ ในป่าเหมยคลับคล้ายคลับคลาว่าจะมีกระท่อมอยู่หลังหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเช่นกัน
ทางที่เชื่อมต่อจากด้านนอกของป่าเหมยเข้าไปยังกระท่อมหลังเล็กมีคนมาขวางทางเอาไว้ ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน
“กล้าดียังไงมาขวางทางไม่ให้พวกข้าเข้าไป?”
