หัวหน้าผู้ที่อยู่เบื้องหลังโรงหมากรุกชุนซีคือเฉิงชินหวัง[1]ที่หลงใหลในการเล่นหมากรุก ดังนั้นคุณชายเหอจึงไม่ค่อยหวาดกลัวชายหนุ่มผู้นั้น แต่แน่นอน คำพูดคำจายังคงมีความเคารพอยู่
ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่เป็นเจ้าของแผงหมากรุกคู่นั้นทั้งรู้สึกตกใจและสงสัย ในใจครุ่นคิดที่แท้ชายหนุ่มผู้นี้มิใช่คนที่โรงหมากรุกชุนซีเชิญมาหรอกหรือ?
ชายหนุ่มเหลือบมองคุณชายเหอผู้นั้น พลางกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “เป้าหมายของข้านั้นง่ายมาก นั่นคือไล่พวกเจ้าออกไปให้หมด”
คุณชายเหอสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวถามว่า “ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด?”
ชายหนุ่มแหงนหน้ามองฟ้า กล่าวว่า “ง่ายมาก เพราะพวกเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะเล่นหมากรุก”
ผู้คนบนถนนทั้งเส้นต่างรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ จึงพากันล้อมวงเข้ามา
ครั้นได้ยินชายหนุ่มกล่าวประโยคนี้ จึงพากันส่งเสียงฮือฮาออกมา
คุณชายเหอสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย กล่าวว่า “ฝีมือเล่นหมากรุกของอาจารย์เซียนมิธรรมดา ไยต้อง…”
คำพูดยังมิทันกล่าวจบ แต่ความหมายกลับชัดเจนยิ่งนัก — เป็นถึงผู้บำเพ็ญพรต ไยต้องมารังแกผู้อ่อนแอ?
ทว่าเขากลับไม่เคยคิดเช่นนี้ นี่คือหมากรุก มิใช่การต่อสู้
ชายหนุ่มหาได้สนใจไม่ เขาหมุนตัวหันไปพูดกับแผงหมากรุกด้านนั้นว่า “เจ้าแพ้ ไสหัวไป ข้าแพ้ ตาย”
สีหน้าเขาเรียบเฉยเป็นยิ่งนัก มิใช่เพราะเฉยชากับความเป็นความตาย หากแต่เป็นความมั่นใจในตัวเองจนถึงที่สุด
