เมื่อมาถึงด้านหน้าสวนเก่า โลกพลันดูเงียบสงบและสะอาดสะอ้านขึ้นมา ในส่วนลึกของป่าเหมยมีเสียงดังลอยออกมา
เสียงนั้นอ่อนโยน ฟังดูเสนาะหู คล้ายม่านลูกปัดที่กระทบกันตามแรงลม คล้ายหยาดฝนที่หยดลงมาจากบนใบบัว
เจ้าล่าเยวี่ยแปลกใจเล็กน้อย กล่าวว่า “สำนักเสวียนหลิง?”
ภายในสวนเก่าเงียบสงบ ต้นเหมยถูกปกคลุมด้วยฝุ่นควัน ไร้เงาคนเข้ามาเที่ยวชม แต่กลับยังมีกลิ่นอายของข่ายพลังหลงเหลืออยู่มาก
ข่ายพลังเหล่านั้นแข็งแกร่งอย่างมาก ด้วยสภาวะของจิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยในเวลานี้ หากคิดอยากทำลายข่ายพลังเหล่านี้นั้นเป็นไปได้ยาก
นอกเสียจากเจ้าล่าเยวี่ยจะใช้กระบี่มิคำนึง หรือไม่ก็เขาลงมือเสียเอง
โชคดีที่มีคนเข้าไปในสวนเหมยและทำลายข่ายพลังเหล่านี้ไปแล้ว
ผู้ที่ทำลายข่ายพลังก็คือเสียงกระดิ่งเหล่านี้
จิ๋งจิ่วเลิกคิ้ว
ดรุณีนางนั้น ดูคล้ายจะร้อนใจเสียยิ่งกว่าเขา
นางอยากถามอะไรเทียนจิ้นเหริน?
…………………………………………………………..
[1]ชินหวัง คือ ตำแหน่งสูงสุดในลำดับชั้นอ๋อง
