แต่ไม่ว่าเจ้าล่าเยวี่ยอยากจะเจอเทียนจิ้นเหรินด้วยเหตุผลใด เขาก็จะพานางไป
ในสำนักชิงซานเวลานี้ เจ้าล่าเยวี่ยคือเจ้าแห่งยอดเขาเสินม่อ เขาเป็นศิษย์ธรรมดา ทั้งสองคควรจะเรียกอีกฝ่ายว่าศิษย์พี่ศิษย์น้อง แต่ในความเป็นจริง เขาล้วนแต่วางตัวเองเป็นอาจารย์มาโดยตลอด
เจ้าล่าเยวี่ยเคยชินและยอมรับในจุดนี้มานานแล้ว
อาจารย์มีเรื่อง ศิษย์ย่อมพร้อมรับใช้
ศิษย์มีเรื่อง ผู้เป็นอาจารย์ย่อมต้องช่วยเหลือ
คนอื่นไม่รู้ว่าเทียนจิ้นเหรินอยู่ที่ใด จิ๋งจิ่วเองก็ไม่รู้ว่าเทียนจิ้นเหรินอยู่ที่ใด แต่เขารู้ว่าใครที่ทราบว่าเทียนจิ้นเหรินอยู่ที่ใด
……
……
ทางตะวันออกของเมืองเจาเกอ ริมทะเลสาบไป๋หม่า มีถนนที่รุ่งเรืองคึกคักอยู่เส้นหนึ่ง
ทางตะวันตกของถนนมีโรงหมออยู่แห่งหนึ่ง บนป้ายแกะสลักเป็นรูปดอกไห่ถัง ด้านในมีหมออยู่ท่านหนึ่ง แล้วยังมีเพื่อนร่วมงานอีกคนหนึ่ง ดูแล้วช่างเงียบเหงา
แต่ใครจะรู้บ้างว่าโรงหมอแห่งนี้คือกลุ่มข่าวกรองที่ใหญ่ที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียน —- เจวี่ยนเหลียนเหริน —- ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ นี่ยังเป็นสาขาที่อยู่ในระดับสูงที่สุดด้วย
จิ๋งจิ่วรู้
ขอเพียงใช้ชีวิตมายาวนานพอ ยังไงก็พอจะรู้ความลับอยู่บ้าง
ยิ่งไปกว่านั้นในอดีตศิษย์พี่ของเขาผู้นั้นชื่นชอบสอบถามความลับเป็นที่สุด หลังจากนั้นก็จะมาเล่าให้เขาฟังเหมือนเล่านิทาน
