จนถึงทุกวันนี้โลกแห่งการบำเพ็ญพรตก็ยังตัดสินไม่ได้ว่าสองที่นี้ ที่ไหนเหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรมากกว่ากัน เพียงแต่สำหรับเด็กในครรภ์มารดาที่หายใจเอาพลังแห่งธรรมชาติเข้าไปเหล่านั้น ความหนานแน่นของพลังวิญญาณถือว่ามีความสำคัญมากกว่า และเป็นเพราะเหตุนี้ มณฑลจงโจวจึงมีอัจฉริยะถือกำเนิดขึ้นอย่างไม่ขาดสาย จนทำให้สำนักจงโจวกลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งในปัจจุบันนี้
สำนักชิงซานซึ่งตั้งอยู่ในแผ่นดินทางตอนใต้ย่อมไม่มีทางปล่อยโอกาสที่จะเฟ้นหาศิษย์รอบๆ เมืองเจาเกอไป ในบรรดาศิษย์หลายสิบคนที่มาเข้าร่วมการประลองและร่วมรับชมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยก็มีอยู่หลายคนที่เป็นคนเจาเกอ เจ้าล่าเยวี่ยคือตัวอย่างที่สำเร็จที่เป็นแบบฉบับได้ดีที่สุด แล้วก็เป็นความเสียใจอันใหญ่หลวงของสำนักจงโจวในช่วงหลายปีมานี้
เมื่อมาถึงเมืองเจาเกอ เจ้าล่าเยวี่ยย่อมมิต้องไปพักยังที่พักเซียน
หลังได้รับจดหมายฉบับนั้น นางก็บอกกล่าวกับทางบ้าน สวมหมวกลี่เม่า แล้วเดินฝ่าสายฝนที่ละเอียดดุจดั่งเส้นไหมมายังตรอกที่อยู่ไม่ไกลจากวัดไท่ฉาง
ประตูไม้ส่งเสียงเบาๆ จากนั้นจึงเปิดออก หัวหน้าครอบครัวตระกูลจิ๋งออกมาต้อนรับนางอย่างเป็นมิตร
เจ้าล่าเยวี่ยยืนอยู่ตรงลานด้านหน้า สายตามองไปรอบๆ ในใจรู้สึกบรรยากาศที่นี่ค่อนข้างแปลก
จริงอยู่ที่ที่นี่คือบ้านตระกูลจิ๋ง แต่ครอบครัวแบบนี้มิคล้ายว่าจะสามารถเลี้ยงคนแบบจิ๋งจิ่วขึ้นมาได้