มิใช่ว่าทุกคนจะเป็นเหมือนอย่างอาจารย์ในยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานที่อยู่กับวิถีกระบี่มายาวนานเป็นเวลาหลายปี จนสามารถมองเห็นถึงความไม่ธรรมดาของเขาได้ แต่ถึงแม้จะเป็นเหล่าอาจารย์ของชิงซานก็ยังคิดว่าหากไม่เป็นเพราะกู้หานมั่นใจในตัวเองเกินไปและฝืนใช้บ่อน้ำเยือกเย็นในสารทฤดูโจมตี แม้นจิ๋งจิ่วจะเป็นร่างกระบี่แต่กำเนิดจริงๆ ก็ไม่มีทางเอาชนะเขาได้ เพราะสภาวะมิประจักษ์ระดับต้นและระดับสูงมีความแตกต่างกันอย่างมาก
นี่คือการอนุมานตามปกติ จิ๋งจิ่วมิได้ใส่ใจ
เขาเพียงแค่กำลังคิดว่าเจวี่ยนเหลียนเหรินรู้แล้วว่าเจ้าล่าเยวี่ยจะเข้าร่วมประลองวิถีพรต พวกเขาจะต้องทำการแก้ไขสมุดเล่มนี้อย่างแน่นอน มิรู้ว่าเจ้าเด็กน้อยนั้นจะอยู่ในอันดับที่เท่าไร
ทันใดนั้นเอง เขาพลันเกิดความรู้สึกสนใจในอันดับของการประลองหมากล้อม
แน่นอน เขาไม่คิดว่านี่จะหมายความว่าตัวเองกำลังใส่ใจในเรื่องที่อันดับในการประลองต่ำเกินไป
เมื่อพลิกไปถึงส่วนที่เป็นการประลองหมากล้อม ชื่อเสียงที่ปรากฏขึ้นมาในดวงตาของเขาก็คือถงเหยียน คำวิจารณ์ก็เหมือนกับที่ร่ำลือกัน คำชื่นชมต่างๆ เหมือนดั้งบุปผาที่ร่วงโปรยปรายลงมาจากสรวงสวรรค์
หลังเลยอันดับที่สิบกว่าไปแล้ว ชื่อของเขาถึงจะปรากฏขึ้นมา คำวิจารณ์ธรรมดาเป็นอย่างมาก
