จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “หลายปีก่อน เจ้าล่าเยวี่ยเคยใช้ให้พวกเจ้าสืบเรื่องยอดเขาปี้หู แต่ผลปรากฏว่ามีคนของพวกเจ้าแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ทำให้เกิดปัญหายุ่งยากมากมาย”
หมอย่อมต้องรู้เรื่องนี้
นี่คือความอับอายขายหน้าที่ร้ายแรงที่สุดในช่วงสิบกว่าปีมานี้ของเจวี่ยนเหลียนเหริน
เขาไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มที่สวมหมวกลี่เม่าผู้นี้จะรู้เรื่องนี้ด้วย อีกทั้งดูท่าทางแล้วเหมือนจะมาแทนเจ้าล่าเยวี่ย
“ขออภัยด้วย พวกเรากำลังสืบอยู่”
“สามปีแล้ว พวกเจ้ายังสืบไม่ได้อีก”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ตามกฎที่ข้าได้ยินมา พวกเจ้าควรจะมีอะไรชดเชยให้”
หมอกล่าวว่า “เชิญบอกความต้องการของเจ้าได้”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าบอกแล้ว ข้าอยากสืบเรื่องฟางจิ่งเทียน”
หมอถอนใจออกมา “นั่นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของสำนักชิงซานเชียวนะ จะสืบอย่างไร?”
“ข้ารู้ว่าในชิงซานมีคนของพวกเจ้าอยู่”
จิ๋งจิ่วมั่นใจในเรื่องนี้อย่างมาก นั่นน่าจะเป็นแหล่งข้อมูลของเจ้าล่าเยวี่ย”
“ข้าจำเป็นต้องรับรองความปลอดภัยให้คนผู้นั้น ดังนั้นข้าจำเป็นต้องรู้ก่อนว่าเจ้าคือใคร”
หมอเดาได้แล้วว่าจิ๋งจิ่วเป็นใคร เพียงแต่ยังไม่สามารถมั่นใจได้
จิ๋งจิ่วมิได้สนใจ หากแต่กล่าวว่า “นอกจากนี้ข้ายังอยากจะสืบอีกคนหนึ่ง”
หมอกล่าวว่า “ใคร?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ซีหวังซุน”
หมอกล่าวว่า “นี่เกินขอบเขตของการชดเชยไปแล้ว”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าจะเอาข้อมูลอื่นมาแลกกับพวกเจ้า”
