เทียนไขสีแดงตั้งอยู่ตรงหัวโต๊ะ บนใบหน้าเจ้าสาวใหม่มีหยดน้ำตาสองสาย แป้งหนาๆ ที่ทาเอาไว้ถูกชะล้างจนเห็นเป็นรอยชัดเจนสองรอย
ก่อนแต่งเข้ามายังบ้านกั๋วกง นางก็เคยได้ยินมาแล้วว่ากั๋วกงมีนิสัยแปลกประหลาด แต่นางคิดไม่ถึงว่าจะร้ายแรงถึงเพียงนี้ จู่ๆ มาหายตัวไประหว่างพิธีการยังไม่พอ นี่กลับมาตะโกนเรียกเจ้าบ่าวออกไปในคืนวันแต่งงาน นี่เป็นเพราะไม่พอใจอะไรตัวเองหรือมีความขัดแย้งอะไรกับท่านพ่อกันแน่ หากเป็นเช่นนั้นจริง เหตุใดตอนแรกจึงอนุญาตงานแต่งครั้งนี้?
ลู่หมิงไม่รู้ว่าภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกำลังคิดอะไรอยู่ในห้องหอ ในฐานะที่เป็นลูกชายคนเล็กของลู่กั๋วกง เมื่อเทียบกับภาพพจน์ของลูกผู้ดีมีเงินที่แพร่กระจายอยู่ภายนอกแล้ว เขามีความสุขุมและความสามารถในการสังเกตมากกว่าที่คิดเอาไว้ รู้ว่าบิดาจะต้องมีเรื่องสำคัญมอบหมายให้ตนเป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างภายในห้องด้วย
ที่นี่คือห้องนอนของลู่กั๋วกง บนชั้นวางของล้ำค่าที่อยู่ข้างหน้าต่างจะมีเครื่องกระเบื้องที่หายากอย่างยิ่งวางอยู่ชิ้นหนึ่ง — ว่ากันว่านั่นเป็นชามกระเบื้องที่ออกมาจากหรู่เหยา[1]เมื่อพันปีก่อน — ตั้งแต่เล็กเขาจะถูกเตือนว่าห้ามไปแตะต้องมัน ความทรงจำที่เขามีต่อชามกระเบื้องใบนั้นฝังลึกอยู่ในใจ เหตุใดวันนี้มันกลับเปลี่ยนเป็นชามใบอื่น?
