เขาสวมหมวกลี่เม่าเดินไปบนถนนและตรอกซอกซอยภายในเมืองเจาเกอ โดยมิได้สนใจกลิ่นอายข่ายพลังที่มีอยู่ทั่วทุกที่ สายตาเขามองทะลุสายฝนไปยังที่อื่น
อย่างเช่นในชามน้ำแกงของขอทานที่อยู่ใต้ชายหลังคา ถูกสายฝนตกใส่จนกลายเป็นระลอกคลื่น
อย่างเช่นสาวน้อยที่กำลังพัดไฟในเตาดินเผาขนาดเล็กเพื่อเตรียมอาหารอยู่บนเรืออูผิงที่อยู่ใต้สะพาน
อย่างเช่นหญิงสาวที่ลืมถือร่มมาด้วยนางหนึ่งที่วิ่งผ่านปากทางเข้าตรอกไป บริเวณขมับเต็มไปด้วยหยดน้ำฝนที่ดูเหมือนไข่มุกเล็กๆ
ในส่วนลึกของตรอกมีบ้านหลังเล็กที่เงียบสงบอยู่หลังหนึ่ง ไม่ไกลกันนักสามารถมองเห็นชายคาที่ยืนออกมาของวัดไท่ฉาง
ยอดเขาซั่งเต๋อสืบมาอย่างละเอียด บรรพบุรุษของจิ๋งจิ่วเคยรับใช้ฮ่องเต้พระองค์หนึ่ง เช่นนั้นการที่บ้านของเขาอยู่ที่นี่ จึงเป็นเรื่องที่ปกติอย่างมาก
ประตูบ้านที่ทำจากไม้ดูเก่ามากแล้ว ตะไคร่น้ำที่เกาะอยู่บนปลายทั้งสองฝั่งของบันไดหินถูกฝนตกใส่จนเปียก ทุกอย่างดูเงียบสงบ
จิ๋งจิ่วลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนก้าวเดินออกไปข้างหน้า
……………………………………………………….
[1]กั๋วกง คือ ตำแหน่งบรรดาศักดิ์ขั้นสูงสุดในชั้นกง
