เวลากลางดึก บริเวณหน้าผาพลันมีเสียงวานรร้องขึ้นมา หลังจากนั้นครู่หนึ่งก็เงียบลงไป คล้ายถูกอะไรทำให้ตกใจ
กู้ชิงและชายหนุ่มแซ่หยวนเดินออกมาจากถ้ำ มองไปยังร่างที่เดินขึ้นมาจากทางขึ้นเขา รู้สึกตกใจเป็นยิ่งนัก โดยเฉพาะกู้ชิง
คนผู้นั้นสวมชุดสีน้ำเงิน เมื่ออยู่ในเวลาค่ำคืนดูคล้ายน้ำหมึก แต่กลับมิได้ให้ความรู้สึกสกปรก ในทางกลับกัน กลับดูสะอาดสะอ้านอย่างมาก
กั้วหนานซานมายังยอดเขาเสินม่อในเวลากลางดึกทำไม? หรือเป็นเพราะกลางวันได้รับบาดเจ็บ ยังผูกใจเจ็บ จึงมาหาเรื่อง?
กู้ชิงเคยเป็นเด็กรับใช้ของกั้วหนานซานมาหลายปี เวลานี้ได้พบนายเก่าที่ยอดเขาเสินม่อ สีหน้าจึงดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ สองมือยกขึ้นมาคารวะ มิได้กล่าวกระไร
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ มิได้สนใจ และมิได้ลุกขึ้น
หากว่ากันจากความอาวุโสแล้ว เขาถือเป็นอาจารย์อาของกั้วหนานซาน การทำแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติอย่างมาก
แต่กั้วหนานซานเป็นศิษย์อันดับหนึ่งของเจ้าสำนัก สถานะมีความพิเศษ ในอดีตมิว่าจะไปยังยอดเขาไหน ก็มักจะได้รับการต้อนรับจากเจ้าแห่งยอดเขา ไหนเลยจะถูกเมินเฉยเช่นนี้
แต่เขาก็มิได้มีปฏิกิริยาอะไร หากแต่นั่งลงไปบนก้อนหินก้อนใหญ่ที่อยู่ริมผา
ชายหนุ่มแซ่หยวนมองกู้ชิงอย่างเป็นกังวล พลางใช้สายตาสอบถามว่าควรจะชงชารับแขกหรือไม่?
กู้ชิงยืนอยู่ที่เดิม มิได้ขยับเขยื้อน
เมื่อครู่ตอนที่เห็นกั้วหนานซาน เค้าเตรียมจะเดินไปยังริมผาเพื่อชงชา
