เสียงฮือฮาดังขึ้นมา เหล่าศิษย์ชิงซานคาดเดาเจตนาของจิ๋งจิ่วได้
เขาคิดอยากจะท้าทายทั้งยอดเขาเหลี่ยงว่าง? เพราะเขาต้องการจะแก้แค้นให้หลิ่วสือซุ่ยอย่างนั้นหรือ?
แน่นอนว่าอาจมิได้เป็นเพราะเหตุผลนี้เช่นกัน เนื่องเพราะจิ๋งจิ๋วเคยมีความบาดหมางกับยอดเขาเหลี่ยงว่างมาก่อนหน้านี้
เวลาส่วนใหญ่ศิษย์ชิงซานจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียร แต่หลายๆ คนต่างก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้นริมธารสี่เจี้ยนในครั้งนั้น
ศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างกลับถูกศิษย์ขั้นล้างกระบี่ธรรมดาคนหนึ่งเล่นงานจนพูดอะไรไม่ออก นี่ถือเป็นเรื่องที่พบเห็นได้น้อยมาก
กู้หานจะรับคำท้าของเขาหรือไม่?
คำถามนี้ไม่มีทางมีคำตอบอื่น
ลำแสงกระบี่วูบไหวเล็กน้อย
กู้หานลงมายืนบนเสาหิน มองดูจิ๋งจิ่วพลางกล่าว “ข้าไม่ชอบเจ้ามาโดยตลอด แต่ในที่สุดวันนี้ก็มองเจ้าเปลี่ยนไปบ้าง”
เขาหมายถึงเรื่องที่จิ๋งจิ่วยอมก้าวออกมาท้าทายยอดเขาเหลี่ยงว่างเพื่อหลิ่วสือซุ่ย
จิ๋งจิ่วเข้าใจความหมายของเขา จึงกล่าวว่า “ความคิดที่ข้ามีต่อเจ้ายังคงไม่เปลี่ยน”
หลายปีก่อน เมื่อยอดเขาเหลี่ยงว่างเริ่มมีสถานะพิเศษในสำนักชิงซาน เขาก็เริ่มไม่ชื่นชอบที่นั่น
หลังจากนั้นอีกหลายปี เขายังคงไม่ชื่นชอบยอดเขาเหลี่ยงว่าง อย่างเช่นเจ้าอ้วนคนนั้นกับกั้วหนานซาน
