่วสือซุ่ยมองดูกระบี่ที่บินเข้ามาพร้อมเมฆ สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เขาปล่อยกระบี่อีกครั้งจิ๋งจิ่วเคยบอกว่าสองคิ้วของเขาตรงเกินไป แต่ความจริงแล้วกระบี่ของเขาตรงยิ่งกว่ากระบี่บินที่สว่างไสวส่องสว่างป่าหิน บินพุ่งออกไปข้างหน้าเป็นเส้นตรงในขณะที่กระบี่บินทั้งสองกำลังจะเผชิญหน้ากัน ภายในป่าหินพลันมีเสียงหวึ่งดังสนั่นขึ้นมาเมฆหมอกสีขาวจำนวนมหาศาลลอยตัวขึ้น ก่อนจะแผ่กระจายออกไปรอบด้านราวมหาสมุทร กลืนกินกระบี่บินทั้งสองเล่มลงไปทันทีหลิ่วสือซุ่ยรู้สึกได้ว่าการเชื่อมโยงระหว่างตนและกระบี่บินพลันอ่อนแรงลงทันใดนั้นเอง กระบี่บินของเจี่ยนหรูอวิ๋นปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง มันมาถึงตรงหน้าหลิ่วสือซุ่ยแล้ว!กระบี่สีเทาเล่มนี้คล้ายว่าสามารถเคลื่อนที่ได้โดยไม่ต้องสนใจระยะห่างของพื้นที่ว่างด้านล่างของป่าหินมีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นมาหยิบยืมการเปลี่ยนแปลงของเมฆหมอก สอดส่องดูวิถีแห่งฟ้าดิน!เจี่ยนหรูอวิ๋นได้พิสูจน์แล้วว่าตนเองมีคุณสมบัติที่จะไปดูทิวทัศน์ของสภาวะขั้นคเนจรกระบี่บินสีเทาพุ่งเข้าไปตรงหน้าหลิ่วสือซุ่ย คล้ายไม่มีทีท่าว่าจะหยุดทุกคนต่างคิดว่าสุดท้ายเจี่ยนหรูอวิ๋นจะหยุดมือ จึงมิได้กังวลอะไรมีเพียงหลิ่วสือซุ่ยที่อยู่ตรงนั้นถึงจะสามารถรับรู้ได้ถึงจิตสังหารของเจี่ยนหรูอวิ๋นใบหน้าเขาขาวซีด ในดวงตาเผยให้เห็นถึงความไม่ยินยอม และยังมีความเด็ดเดี่ยว!………………………………………………………
……
……
ตั้งแต่ต้นจนจบ บนแท่นหินของศิษย์ยอ
