ดเขาเหลี่ยงว่างนิ่งเงียบมาโดยตลอด
ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เจี่ยนหรูซานขอท้าประลองกับจิ๋งจิ่ว ตอนที่ถูกพายุกระบี่ของหลิ่วสือซุ่ยโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส หรือจะเป็นตอนที่หลิ่วสือซุ่ยขอท้าเจี่ยนหรูอวิ๋น
โดยเฉพาะกั้วหนานซาน กู้หานและหม่าหวาที่้ิเอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้นกลางอากาศด้านบนป่าหินในเวลานี้ กู้หานพลันคิดถึงก้าวๆ นั้นที่หลิ่วสือซุ่ยก้าวออกไปตอนอยู่บนยอดเขาอวิ๋นสิง ภายในใจทั้งรู้สึกชื่นชม แล้วก็รู้สึกเสียใจ
……
……
ลำแสงกระบี่สองสายส่องสว่างป่าหินอีกครา
ในเวลานี้หลิ่วสือซุ่ยและเจี่ยนหรูอวิ๋นขี่กระบี่สู้กัน เทียบกับก่อนหน้านี้แล้วไม่รู้อันตรายกว่ากี่เท่า
ลำแสงกระบี่สองสายประเดี๋ยวดำดิ่งลงไปในทะเลหมอก ประเดี๋ยวบินขึ้นมาบนอากาศ เวลาที่บินขึ้นไปสูงสุดก็เกือบจะเข้าใกล้ปลายยอดเขาเทียนกวง
ทะเลหมอกถูกกวนจนแลดูคล้ายน้ำเดือด บนหน้าผามีรอยกระบี่ปรากฏขึ้นมาเป็นทาง บนเสาหินมีเศษหินร่วงตกลงมาอยู่ตลอดเวลา
ลำแสงกระบี่สองสายรวดเร็วเกินไป ศิษย์ธรรมดาแทบจะไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน
มีเพียงศิษย์ที่มีสภาวะค่อนข้างสูงส่งและเหล่าอาจารย์ของยอดเขาทั้งเก้าถึงจะรู้ว่าการประลองกระบี่ครั้งนี้มันดุเดือดและอันตรายเพียงใด
……
……
เสียงฟิ้วๆ สองเสียงดังขึ้น
ลำแสงกระบี่สองสายแยกจากกันอีกครั้ง
ทั้งสองคนกลับไปยืนบนเสาหินของตน
มุมปากของหลิ่วสือซุ่ยที่โลหิตไหลออกมา
แขนเสื้อของเจี่ยนหรูอวิ๋นมีรอยขาดรอยหนึ่ง
ก
