ารขี่กระบี่ต่อสู้นั้นมิใช่การขี่กระบี่ธรรมดา
สาเหตุที่ขี่กระบี่บินออกไปจากเสาหินก็เพื่อเปลี่ยนแปลงตำแหน่ง ป้องกันมิให้กระบี่บินของอีกฝ่ายสลัดหลุดจากการพัวพันของกระบี่บินของตนแล้วหันมาโจมตีตัวเองอย่างฉับพลัน เช่นนี้แล้วก็จะได้ทำการป้องกันตัวเองได้ดีขึ้น แต่เนื่องเพราะต้องเคลื่อนที่โดยเหยียบอยู่บนกระบี่ การโจมตีของกระบี่ย่อมต้องรุนแรงน้อยลงกว่าเดิม
ตามหลักแล้ว การต่อสู้เช่นนี้หลิ่วสือซุ่ยควรจะเป็นฝ่ายได้เปรียบมากกว่า เขาฝึกพายุกระบี่สำเร็จ แม้นจะเคลื่อนที่โดยเหยียบอยู่บนกระบี่ก็ยังสามารถทะลวงอากาศโจมตีอีกฝ่ายได้อยู่ เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยว่าฝีมือการขี่กระบี่ของเจี่ยนหรูอวิ๋นจะยอดเยี่ยมอย่างมาก สามารถหลบพายุกระบี่ของเขาในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด จากนั้นใช้พลังกระบี่บดขยี้เขา
“ทำไมศิษย์ในสำนักของเราจึงไม่มีใครฝึกฝนพายุกระบี่? เพราะมันเป็นวิถีนอกรีตอย่างไรล่ะ”
เจี่ยนหรูอวิ๋นยืนอยู่บนเสาหินมองดูหลิ่วสือซุ่ยที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยจ้าง พลางกล่าวว่า “ดูเหมือนพลังของตานปีศาจจะช่วยเจ้าได้เพียงเท่านี้ล่ะนะ”
มีลมม้วนเอาเมฆหมอกที่อยู่ด้านล่างป่าหินขึ้นมา พัดพาอาภรณ์สีเขียวที่อยู่บนร่างกายเขาจนพลิ้วไหว
ไอพลังอันรุนแรงสายหนึ่งแผ่กระจายออกมาจากร่างกายเขา กระบี่บินเกิดการตอบสนอง มันพุ่งทะลุเมฆออกไป ทิ้งควันสีขาวเอาไว้ด้านหลังเป็นทางยาว ตัวกระบี่ประเดี๋ยวผลุบประเดี๋ยวโผล่
มีคนอุทานออกมาอย่างตกใจ “เพลงกร
