่งจะรับตำแหน่งเจ้าแห่งยอดเขา
นั่นมันผ่านมานานเท่าไรแล้ว?
……
……
บนหน้าผาที่อยู่ตรงข้ามกับป่ากระบี่มีแท่นหินอยู่เก้าแท่น
แท่นหินเก้าแท่นนั้นก็คือที่นั่งของเหล่าผู้อาวุโสของยอดเขาทั้งเก้า มีเพียงแท่นที่สองที่เป็นศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างโดยมีกั้วหนานซานเป็นผู้นำ
เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อผู้เป็นอาจารย์ ศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างจึงไม่มีที่นั่ง พวกเขาจะยืนตลอดทั้งงาน
สายตาจำนวนมากมองไปทางแท่นหินที่เก้า
เจ้าล่าเยวี่ยมาแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นการคารวะกับเหล่าผู้อาวุโสของแต่ละยอดเขาด้วยระดับความอาวุโสที่เท่าเทียมกัน หรือรับการคารวะจากเหล่าศิษย์ สีหน้าของนางล้วนแต่สงบนิ่ง มิได้มีความประหม่าหรือกระอักกระอ่วนใดๆ
เจ้าแห่งยอดเขาชิงหรงครุ่นคิด จิตใจความกล้านี้อยู่เหนือศิษย์ธรรมดาทั่วไป ช่างดูคล้ายกับอาจารย์อาเล็กเมื่อกาลก่อน ดูเหมือนตำแหน่งนี้สมควรจะเป็นของนางจริงๆ
ในตอนที่นางมองไปทางจิ๋งจิ่วที่อยู่ข้างกายเจ้าล่าเยวี่ย สายตาพลันแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนขึ้นมา
ความคิดของผู้อาวุโสอีกหลายคนที่มีต่อจิ๋งจิ่วเองก็ซับซ้อนอย่างมากเช่นกัน แม้นจะไม่ใช่ความซับซ้อนอย่างเดียวกับเจ้าแห่งยอดเขาชิงหรงก็ตาม
มีบางคนบอกว่าจิ๋งจิ่วยังอายุน้อย การที่ยังไม่ได้บรรลุเข้าสู่สภาวะมิประจักษ์ก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา แต่เมื่อเทียบกับเจ้าล่าเยวี่ยและจัวหรูซุ่ยที่เก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ก็ยังถือว่าอ่อนแอนกว่า
ได้ยินว่าขณะนี้ัจัวหรูซุ่ยอยู่
