หอเล็กที่อยู่ด้านนอกถ้ำ
ที่พักของพวกเขานับจากนี้ก็คือที่นี่ กระท่อมไม้ที่อยู่ด้านล่างหน้าผาย่อมต้องทิ้งเอาไว้ให้พวกลิง
“ไม่อย่างนั้นเจ้าตั้งชื่อให้เขาหน่อยสิ?”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวกับจิ๋งจิ่ว
ก่อนจะกลับมาชิงซาน จิ๋งจิ่วกับนางได้ไปยังหมู่บ้านในภูเขาแห่งนั้นมา
นางรู้ว่าในหนึ่งปีนั้นเกิดเรื่องบางเรื่องขึ้น แล้วก็รู้ว่าชื่อหลิ่วสือซุ่ยเป็นชื่อที่เขาตั้งให้
จิ๋งจิ่วส่ายศีรษะ
……
……
งานชุมนุมเฉิงเจี้ยนถูกลืมเลือนไปอย่างรวดเร็ว เนื่องเพราะในปีนี้ชิงซานจะมีงานใหญ่ที่แท้จริง
งานชุมนุมซื่อเจี้ยน[5]ของชิงซานคืองานที่เอาไว้คัดเลือกคนที่ยอดเยี่ยมจากบรรดาศิษย์หนุ่มสาวเพื่อเข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยในปีหน้า แต่ความจริงแล้วมันคือการประลองกันระหว่างยอดเขาต่างๆ
สำหรับการแข่งขันเช่นนี้ ชิงซานให้การสนับสนุนมาโดยตลอด แม้นจะพ่ายแพ้ในงานชุมนุมซื่อเจี้ยน แต่ขอเพียงแสดงความสามารถได้ยอดเยี่ยม ก็จะมีโอกาสได้เข้าสู่ยอดเขาเหลี่ยงว่าง — สามารถเลือกเรียนเพลงกระบี่ของเก้ายอดเขาได้ตามใจชอบ สำหรับศิษย์หนุ่มสาวแล้วย่อมต้องเป็นโอกาสที่ยากจะหาได้ พวกเขาย่อมต้องทยอยกันมาลงชื่อ
ชายหนุ่มแซ่หยวนมองดูลำแสงกระบี่ที่บินลงไปยังยอดเขาเทียนกวงที่อยู่ไกลออกไป บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าอิจฉา
เขาเพิ่งจะกลายเป็นศิษย์ของยอดเขาเสินม่อ ย่อมไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมงานชุมนุมซื่อเจี้ยน อย่างน้อยก็ต้องรออีกหลายปี
กู้ชิงมองเขาพลางกล่าว “เจ้าอยากไปหรื
