มากที่สุด
สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือในมุมที่เงียบสงบห่างไกลผู้คนแห่งหนึ่งบนหน้าผาได้กลายเป็นจุดรวมของสายตาอันเร่าร้อนหลายคู่
เจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วนั่งอยู่ตรงนั้น
พวกเขาเพิ่งกลับมายังชิงซาน ย่อมไม่มีเวลาไปทำความรู้จักกับเหล่าศิษย์หนุ่มสาวที่อยู่ริมธารเหล่านั้นล่วงหน้า แล้วก็ไม่รู้ว่าความกระตือรือร้นของศิษย์หนุ่มสาวเหล่านี้มาจากไหนกัน
สิ่งที่ทำให้ศิษย์เหล่านั้นรู้สึกผิดหวังอยู่บ้างก็คือตรงมุมที่ห่างไกลผู้คนนั้นมิได้มีเสียงดังขึ้นเลย สุดท้ายพวกเขาก็ไม่มีโอกาสกลายเป็นศิษย์สืบทอดกระบี่ของยอดเขาเสินม่อ แต่ในความผิดหวังนั้นยังมีความโล่งใจอยู่ เพราะหากคนที่พูดขึ้นมาคือจิ๋งจิ่วจะทำอย่างไร? หรือตนเองต้องกลายเป็นศิษย์ของเขา?
บนผิวน้ำมีเงาร่างหนึ่งสะท้อนออกมา
สองข้างของหุบเขาที่เงียบสงบไปเป็นเวลาสามปีพลันมีเสียงร้องของเหล่าวานรดังขึ้นมาอีกครั้ง
เหล่าศิษย์ชิงซานรู้สึกตกใจและไม่เข้าใจ
มีเพียงจิ๋งจิ่วที่รู้ว่าวานรเหล่านี้มาเพื่อให้กำลังใจเพื่อนบ้านของพวกมัน
คนที่ลงมายังกลางลำธารคือกู้ชิง
ผ่านไปสามปี เขากลายเป็นชายหนุ่มอย่างแท้จริง สีหน้าสงบนิ่ง ท่าทีดูมั่นใจ มีความสุขุมที่ดูไม่เข้ากับอายุ
เมื่อเห็นคนที่อยู่ตรงกลางลำธาร บริเวณหน้าผาพลันเงียบขึ้นมาทันที จากนั้นก็มีเสียงพูดคุยเบาๆ ดังขึ้นมาอีกครั้ง
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน หลายคนยังมิลืมเลือน
กู้ชิงพ่ายแพ้ภายใต้กระบี่ของจิ๋งจิ่ว หลังจากนั้นก็ถู
