สึกมีความสุขยิ่งนัก
ข่าวคราวการนัดประลองของจิ๋งจิ่วและสำนักจงโจวในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยแพร่กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง แต่แม้นจะเป็นศิษย์ร่วมสำนักของชิงซาน ก็มิได้มองว่าเขาจะสามารถเอาชนะได้
เพราะคู่ต่อสู้ของเขาคือถงเหยียนแห่งสำนักจงโจว ผู้ที่ทั่วทั้งโลกยอมรับว่าเป็นอันดับหนึ่งแห่งวิถีหมากล้อม
ศิษย์บางคนที่มิรู้ว่าสถานการณ์ในตอนนั้นเป็นอย่างไรเกิดความรู้สึกไม่ค่อยพอใจ ภายในใจครุ่นคิดหากถึงเวลานั้นเขาพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่าย นั่นไม่เท่ากับว่าชิงซานเป็นรองจงโจวหรอกหรือ?
หลังเที่ยงวันหนึ่ง เหล่าศิษย์ล้างกระบี่ได้เสร็จสิ้นการเรียนในครึ่งวันแรกและมาพักผ่อนยังริมน้ำ ถือโอกาสที่แดดกำลังดี พูดคุยเล่นกัน
งานชุมนุมเฉิงเจี้ยนใกล้มาเยือน ประเด็นที่เหล่าศิษย์พากันพูดคุยย่อมต้องเป็นเรื่องที่เจ้าล่าเยวี่ยจะกลับมาเมื่อไรและครั้งนี้นางจะรับลูกศิษย์หรือไม่
จู่ๆ บนท้องฟ้าสีครามพลันมีเมฆสีขาวลอยมาก้อนหนึ่ง บรรยากาศฟ้าดินรอบๆ แปรเปลี่ยนเล็กน้อย บนยอดเขามีเงาสลับพาดผ่าน ข่ายพลังชิงซานเปิดช่องๆ หนึ่ง
กระบี่บินเล่มหนึ่งพุ่งตรงมาจากขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเส้นตรงสีแดงแถบหนึ่ง
ริมลำธารพลันเงียบลงทันที จากนั้นจึงมีเสียงโห่ร้องดังขึ้น
คนอื่นๆ อย่างเหมยหลี่ หลินอู๋จือและกู้ชิงได้ยินเสียงที่ดังมาจากศาลาสี่เจี้ยน จึงเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
มีคนตะโกนขึ้นมาอย่างปิติยินดี “ศิษย์พี่ล่าเยวี่ยกลับมา
