แน่นอน
ตอนนั้นจิ๋งจิ่วกล่าวกับเขาว่า ‘ข้าเพียงแค่อยากมาดูเจ้าเท่านั้น’
ดูอะไร?
หรือสำนักชิงซานจะรู้เรื่องกุ่ยมู่หลิงนั่นแล้ว เลยส่งลูกศิษย์มาสืบ?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ แม้นจะเป็นเขาก็ยังเกิดความรู้สึกระวังตัวขึ้นมาเล็กน้อย
แต่เขามิได้กังวลใจอะไรนัก เพราะเขาเชื่อว่าไม่ว่าสำนักชิงซานจะสืบอย่างไร ต่อให้สืบจากกุ่ยมู่หลิงไปจนถึงทะเลตะวันตกก็ไม่มีทางที่จะเจอหลักฐานใดๆ
เรื่องกุ่ยมู่หลิงนั้นมิได้มีการจงใจสร้างสถานการณ์ใดๆ มันเป็นแค่การเล่นกับใจที่ทะเยอทะยานของผู้บำเพ็ญพรตเท่านั้น
เมื่อคิดถึงเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดของสำนักชิงซานที่กินตานปีศาจลงไปเมื่อสองปีก่อนผู้นั้น มุมปากของซีหวังซุนพลันมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่ยากจะสังเกตได้ปรากฏขึ้นมา
ตานปีศาจที่ช่วยให้ผู้บำเพ็ญพรตบรรลุสภาวะได้รวดเร็วขึ้น และวิชาที่ช่วยลบร่องรอยพิษของตานออกไปได้ นี่คือความเย้ายวนที่ไม่มีผู้บำเพ็ญพรตคนไหนจะต้านทานได้
ยิ่งเป็นอัจฉริยะ ความคาดหวังที่ได้รับก็จะยิ่งมาก แล้วก็ยิ่งมิอาจต้านทานความเย้ายวนเช่นนี้ได้
ซีหวังซุนมองดูจิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ย เขายิ้มพลางครุ่นคิด สืบสิ ยิ่งตั้งใจสืบยิ่งดี ถ้าให้ดีก็รีบสืบให้เจอศิษย์ร่วมสำนักที่เป็นอัจฉริยะคนนั้นของพวกเจ้า เช่นนั้นมันจะยิ่งดีที่สุด
จิ๋งจิ่วกำลังคิดถึงเรื่องอื่น
เจ้าล่าเยวี่ยเปิดเผยสถานะ ซีหวังซุนออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง…
หากรู้ว่าง่ายดายเช่นนี้ ไยก่อนหน้านี้เขาต้องไปเล่นหมา
