กล้อมที่เขาโดดเดี่ยวด้านล่างนั่นด้วย?
ดูเหมือนการบำเพ็ญพรตในช่วงเวลาอันเนิ่นนานที่ผ่านมาจะเป็นแค่การท่องเที่ยวเป็นเวลาหลายปีเท่านั้น ประสบการณ์ในด้านนี้ยังไม่เพียงพอ
อย่างนั้นเจ้าล่ะ? เจ้าบอกว่าตัวเองถนัดเรื่องการวางแผนมิใช่รึ?
เขามองไปทางเจ้าล่าเยวี่ยที่อยู่ข้างกายพลางส่ายศีรษะ ในใจครุ่นคิดว่าสมแล้วที่เป็นคนของยอดเขาเสินม่อ ในด้านนี้ก็หัวทึบมิต่างกัน
ในเวลานี้เสียงหนึ่งดังขึ้นมา
เสียงคนผู้นั้นเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย มิรู้เป็นเพราะโกรธเกรี้ยวหรือว่าหวาดกลัว แต่เพียงไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นสงบขึ้น แนวแน่ดุจเหล็กกล้า มิหวั่นไหวต่อสิ่งใด
“หรือเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งชิงซานแล้วจะสังหารคนตามอำเภอใจได้?”
ซือเฟิงเฉินก้าวออกมา สายตาจ้องมองไปยังเจ้าล่าเยวี่ยพลางกล่าว
………………………………………………………………..
