ะบี่ซีไห่ ผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานก็เป็นยอดฝีมือระดับขั้นคเนจร!
ตามหลักแล้ว เจ้าล่าเยวี่ยแทบจะไม่มีโอกาสสังหารจู๋เจี้ยในสถานการณ์เช่นนี้เลย
การปล่อยกระบี่ของนางกะทันหันเป็นอย่างมาก
คนอื่นกล่าววาจาไม่ลงรอยกันจึ่งสังหาร แต่นางกลับสังหารโดยไม่เอ่ยวาจา
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือไม่มีผู้ใดคิดถึงว่านางจะกล้าสังหารคนที่นี่
ที่นี่คือลานเมฆซึ่งเป็นสถานที่สำคัญของสำนักกระบี่ซีไห่ แม้นจะบอกว่าเป็นเพราะงานเลี้ยงซื่อไห่ ข่ายพลังจึงหยุดชั่วคราว แต่การสังหารคนที่นี่ มันก็เหมือนเป็นการท้าทายสำนักกระบี่ซีไห่
ผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ซีไห่มองเจ้าล่าเยวี่ยอย่างเยือกเย็น จิตจำแนกที่มีความกดดันอย่างรุนแรงปกคลุมตัวนางเอาไว้
จนกระทั่งถึงตอนนี้ ซีหวังซุนก็ยังมิเผยตัวออกมา ทั้งยังมิกล่าวอะไร
ไม่มีผู้ใดรู้ว่ายอดฝีมือลึกลับที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในสำนักซีไห่ผู้นี้กำลังสังเกตเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างเงียบๆ อยู่ในส่วนลึกของตำหนัก
ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในการควบคุมของเขา
เขาใคร่อยากดูว่าคนหนุ่มสาวที่สวมหมวกลี่เม่าสองคนนั้นจะรับมือกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างไร จากนั้นค่อยปล่อยพวกเขาไป
“หนี้เลือดของศิษย์หลานสำนักซานตูเหล่านั้น วันนี้เจ้าคืนมาทั้งหมดทีเดียวแล้วกัน”
เหอจือชงผู้อาวุโสแห่งสำนักคุนหลุนค่อยๆ ลุกขึ้น สายตามองดูเจ้าล่าเยวี่ยพลางกล่าว
สิ้นเสียงเขา วงจักรพระจันทร์อันคมกริบวงหนึ่งส่งเสียงคำรามแหวกอากาศขึ