ดคุยเจรจา เหตุใดจู่ๆ เจ้าล่าเยวี่ยจึงลงมือสังหารคน?
นี่ช่างไม่มีเหตุผลเลย
ขณะที่กำลังครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ นางพลันรู้สึกว่าตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งบนร่างกายของตัวเองเย็นวาบขึ้นมาเล็กน้อย
นางก้มหน้าลงไป พบกระบี่เหล็กเล่มหนึ่งแทงทะลุไหล่ขวาของตัวเอง
กระบี่เหล็กเล่มนั้นแทงทะลุร่างกายของนาง ยึดนางเอาไว้กับกำแพงของศาลเจ้า
โลหิตทะลักออกมาจากในร่างกาย ไหลตามกระบี่เหล็กออกมา
เสี่ยวเหอรู้สึกร่างกายเย็นขึ้นทุกขณะ จากนั้นจึงรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ใบหน้าเล็กๆ แปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือด
นางเงยหน้ามองไปทางจิ๋วจิ่ว ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
กระบี่เหล็กอยู่ในมือของจิ๋งจิ่ว
นางคอยเฝ้าระวังเจ้าล่าเยวี่ยอยู่ตลอดเวลา เนื่องเพราะหวาดกลัว
ในเวลาสองปีนี้ เจ้าล่าเยวี่ยสังหารคนมาเท่าไร สังหารอย่างไร ปู้เหล่าหลินทราบดีกว่ากรมชิงเทียน
ตอนที่พบกันในร้านหม้อไฟ นางมองถึงความสามารถที่แท้จริงของเจ้าล่าเยวี่ยไม่ออก
แต่นางไม่เคยคิดมาก่อนว่า จิ๋งจิ่วจะน่ากลัวถึงเพียงนี้
กระทั่งกระบี่เหล็กแทงทะลุไหล่ขวาไปแล้ว นางก็ยังมองไม่เห็นเลยว่าจิ๋งจิ่วออกกระบี่มาแล้ว!
กระบี่เหล็กกว้าง เสี่ยวเหอตัวเล็ก ดูแล้วยิ่งน่าสงสาร
สายตาของจิ๋งจิ่วสงบนิ่ง มิได้มีความสงสารเลยแม้แต่น้อย แล้วก็มิใช่การจงใจเย็นชา
เขามองดูนางคล้ายกับมองดูก้อนหินธรรมดาก้อนหนึ่ง คลื่นในทะเลตะวันตกซัดสาดเพียงวูบเดียวแล้วหายไป
เสี่ยวเหอรู้ว่าสภาวะที่แท้จริงของเขามิได
