เยาซงซานกล่าว “คนผู้นี้ลึกลับยิ่งนัก มีเพียงไม่กี่คนที่เคยพบเจอเขา ในงานเลี้ยงซื่อไห่ก็มิได้ปรากฏตัว มีแต่ผู้ชนะทั้งสี่ที่จะได้เจอเขาในลานเมฆตอนที่รับมอบของวิเศษ สหายธรรมที่เคยเจอเขาก่อนหน้านี้ต่างกล่าวชื่นชมเขาเอาไว้มาก”
เจ้าล่าเยวี่ยมองจิ๋งจิ่ว ในใจคาดเดาว่าคนที่เขาต้องการพบน่าจะเป็นคนผู้นี้
เยาซงซานกล่าว “หากอาจารย์อาไม่อยากถูกคนรบกวน ถ้ายังไงให้ข้าออกหน้าไปยุติเรื่องนี้กับทางกรมชิงเทียนดีหรือไม่ขอรับ”
เรื่องนี้ที่ว่าย่อมต้องหมายถึงเรื่องที่กรมชิงเทียนเรียกผู้บำเพ็ญพรตมาล้อมโจมตีเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่ว
เยาซงซานเป็นเพียงศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่าง แต่กลับบอกว่าตัวเองจะออกหน้ายุติเรื่องนี้ได้อย่างใจเย็น ช่างดูสุขุมและมั่นใจในตัวเองยิ่งนัก
“ไม่ต้อง เจ้าทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ไปแล้วกัน”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “เอาไว้ถึงเวลาที่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวแล้วค่อยว่ากัน”
เยาซงซานกล่าว “ศิษย์รับทราบ”
……
……
เมื่อกลับมาถึงโรงเตี้ยม เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวถาม “เหตุใดเจ้าต้องเจอซีหวังซุน?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าสงสัยว่าเขาจะเป็นคนผู้หนึ่ง”
คิ้วของเจ้าล่าเยวี่ยเลิกขึ้นเล็กน้อย กล่าวว่า “อินซาน?”
เมื่อดูจากช่วงเวลาแล้ว ตอนที่อินซานตายกับตอนที่ซีหวังซุนจู่ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ซีไห่นั้นใกล้เคียงกันอย่างมากจริงๆ
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนจะกล่าวว่า “ไม่แน่ใจ”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “อินซานคือใครกันแน่? เหตุใดเจ้าจึงดึงด
