คล้ายบ่อน้ำหมึกที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกหา
บนท้องฟ้ายามค่ำคืนมีไอพลังที่คล้ายมีคล้ายไม่มี กำลังจับจ้องมายังศาลเจ้าเทพทะเล
“เข้ามา”
เสียงของเสี่ยวเหอแลดูห่างไกล คล้ายจนปัญญาเล็กน้อย
จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยหมุนตัวเดินเข้าไปในศาลเจ้า
เมื่อก้าวข้ามธรณีประตูที่ถูกลมทะเลพัดจนผุพัง เดินผ่านกำแพงที่เต็มไปด้วยดอกเกลือ พวกเขาก็มาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของศาลเจ้าเทพทะเล
ตรงนั้นมีรูปปั้นเทพทะเลอยู่องค์หนึ่ง สภาพเสียหายอย่างหนัก ส่วนหัวของรูปปั้นเหลืออยู่เพียงครึ่ง
คนชุดดำคนหนึ่งก้าวเดินออกมาจากด้านหลังรูปปั้นเทพทะเล
“เวลาที่เจ้าเผชิญหน้ากับความเป็นปรปักษ์ของทั้งโลก ควรจะทำอย่างไร?”
คนชุดดำมองเจ้าล่าเยวี่ยพลางกล่าว “เจ้าต้องการความช่วยเหลือจากอีกโลกหนึ่ง หรือไม่ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกนั้น”
เสียงของเขาทุ้มต่ำและแหบแห้ง คล้ายดั่งมีพลังเวทมนตร์อะไรบางอย่าง
เจ้าล่าเยวี่ยเลิกคิ้วที่ดูคล้ายกระบี่สั้นสองเล่ม พลางกล่าวว่า “ปู้เหล่าหลิน?”
……………………………………………………………………………
