ำเพ็ญพรตบรรลุสภาวะนั้นมีจำนวนมากกว่ามนุษย์ที่ปีศาจตนนี้กินเข้าไปเสียอีก
เจ้าล่าเยวี่ยเข้าใจความหมายของเขา
เมื่อสองปีก่อนตอนอยู่ที่เมืองซางโจว จิ๋งจิ่วเคยกล่าวว่าผู้บำเพ็ญพรตต้องไร้ซึ่งความรู้สึก
“หลังจากนี้ พวกเราจะไปที่ไหน?” นางถาม
หลังออกจากชิงซาน เริ่มแรกสุดนางเป็นคนตัดสินใจว่าจะไปที่ไหน อย่างเช่นเรือนเป่าซู่ที่มีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับยอดเขาปี้หู อย่างเช่นบ้านเกิดของอาจารย์เมิ่ง คนของเจวี่ยนเหลียนเหรินที่เปิดเผยสถานะของนางในตอนแรกและชี้นำให้จั่วอี้ตัดสินใจสังหารนางปิดปากก็เป็นหนึ่งในเบาะแสเช่นกัน เพียงแต่คนผู้นั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่เมื่อเวลาผ่านไป นางพบว่าการตัดสินใจของตัวเองล้วนแต่เป็นความต้องการของจิ๋งจิ่ว
แม้นจะพบในจุดนี้ แต่นางก็มิได้อาศัยความเป็นศิษย์พี่มาเปลี่ยนแปลง เพราะในระหว่างการเดินทาง นางค่อยๆ พบว่าไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การสังหารที่ดูเหมือนซ้ำซากจำเจเหล่านั้น คำพูดที่เอ่ยขึ้นมาเป็นครั้งคราวหรือว่าสายตา ความจริงแล้วจิ๋งจิ่วล้วนแต่กำลังสอนนางอยู่
นางมิแน่ใจว่าจิ๋งจิ่วสอนอะไรนางบ้าง นางไม่รู้ว่าจิ๋งจิ่วคิดอยากจะไปที่ใด คิดอยากจะทำอะไร
แต่นางรู้ว่าเขามีจุดหมายหนึ่งที่ต้องการจะไป หรือพูดอีกอย่างก็คือเป้าหมายหนึ่ง
“ที่นี่แหละ”
จิ๋งจิ่วมองไปยังเมืองไห่โจวที่อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น พลางกล่าวว่า “ข้ามาที่นี่เพราะอยากเจอคนๆ หนึ่ง”
ออกจากชิงซาน เดินทางอ้อมแผ่นดินสองปี
