จิ๋งจิ่วมาถึงริมฝั่ง น้ำไหลลงมาจากชุดสีขาวราวกับน้ำตก
บนกำแพงเมืองเฉาหนาน เหล่าทหารกำลังวิ่งวุ่นกันอยู่ มิรู้เกิดเรื่องอะไรขึ้น
จิ๋งจิ่วเหลือบมองดู ก่อนจะใช้ปราณกระบี่ทำให้น้ำบนร่างกายระเหยไปจนแห้ง ทั้งตัวเขาอยู่ภายใต้ม่านไอน้ำสีขาว
“ตอนนี้เจ้ายังจะถามอีกไหมว่าเหตุใดข้าต้องมาเมืองเฉาหนาน?”
เสียงของเจ้าล่าเยวี่ยดังขึ้นนอกไอน้ำ
จิ๋งจิ่วรู้ว่าเหตุใดทหารของเมืองเฉาหนานตื่นตระหนกถึงเพียงนั้น เห็นทีตอนที่นางขี่กระบี่บินออกมาคงไปทำให้คนตกใจไม่น้อย
เขามิได้ตอบคำถามนี้ เพราะว่านางมิได้พูดผิด
เรื่องที่เกิดขึ้นกับหลิวสือซุ่ยล้วนแต่อยู่ในการคาดการณ์ของเขา แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องมาดูให้เห็นกับตาถึงจะวางใจได้
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวถาม “เจอสิ่งที่เจ้าต้องการหาหรือไม่?”
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืม
เจ้าล่าเยวี่ยมิได้ถามอะไรอีก
จิ๋งจิ่วมองนางพลางกล่าว “เจ้ายังจะสืบต่อไป?”
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็ส่งเสียงอืมเช่นกัน
“ความจริงเรื่องนี้มิได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับไม้วิญญาณอัศนี”
จิ๋งจิ่วมองนางพลางกล่าว “หากการบรรลุเป็นเซียนล้มเหลว สาเหตุก็มีเพียงแค่ข่ายพลังมีปัญหา”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “เหลยพั่วอวิ๋นกล้าขโมยไม้วิญญาณอัศนีลงมาจากยอดเขาปี้หู เขาก็ต้องกล้าทำอะไรตุกติกกับวัตถุดิบที่ใช้สร้างข่ายพลัง”
สองเรื่องนี้มิได้มีความเกี่ยวข้องกัน แต่การอนุมานนี้กลับมีเหตุผล
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข่ายพลังอยู่บนปลายยอดเขาเสินม่อ เขาไม่มีทางทำอะไรได้”
