ปิดแน่น ยังคงมีรอยเลือดสีเขียวหลงเหลืออยู่ มิได้ถูกสายน้ำพัดไป ดูแล้วน่าจะบาดเจ็บเพราะกระบี่ของศิษย์ชิงซาน รอยบาดแผลตรงดวงตาทั้งสองข้างคล้ายถูกพลังอะไรบางอย่างพุ่งมาโจมตี
“ถูกคนเลี้ยงเอาไว้จริงด้วย”
สายตาของจิ๋งจิ่วมองไปยังโซ่เหล็กสองเส้น พลางครุ่นคิดอย่างเงียบๆ
โซ่เหล็กสองเส้นมัดร่างกายด้านหลังของกุ่ยมู่หลิงเอาไว้แน่น ปลายอีกด้านหนึ่งน่าจะอยู่ในส่วนลึกของถ้ำตรงหน้าผา
จิ๋งจิ่วว่ายอยู่ในสายน้ำอันดำมืด วนรอบร่างกายอันใหญ่โตของกุ่ยมู่หลิง นอกจากรอยบาดเจ็บจากกระบี่แล้วก็ไม่พบอะไรอย่างอื่นอีก
เขาปลดกระบี่เหล็กลงมา ก่อนจะแทงเข้าไปกึ่งกลางศีรษะของกุ่ยมู่หลิง ปลายกระบี่ลื่นไถล เบนออกไปจากตำแหน่งที่แทง
มิเสียทีที่ร่ำลือกันว่าเป็นปีศาจที่ว่ายข้ามทะเลตะวันตกมาจากหุบเหวลึก แม้นจะตายไปแล้ว แต่ผิวหนังยังคงแข็งแกร่งดุจเหล็ก กระบี่บินธรรมดาไม่มีทางฟันเข้าเด็ดขาด
กระบี่เหล็กของจิ๋งจิ่วมาจากอาจารย์ม่อแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ย แม้นจะมิใช่กระบี่ที่มีชื่อเสียง แล้วก็มีสิ่งที่ไม่ธรรมดา แต่มันยังคมไม่เพียงพอ
สายน้ำอันมืดมิดกระเพื่อมเล็กน้อย หากมีคนสามารถได้ยินเสียงใต้น้ำ เขาก็น่าจะได้ยินเสียงหวึ่งๆ เหมือนเสียงของฝูงผึ้ง นั่นเป็นเสียงที่เกิดจากสร้อยบนข้อมือของเขากำลังสั่นสะเทือนอยู่
จิ๋งจิ่วมิได้สนใจ เขาลอยไปตรงหน้ากุ่ยมู่หลิง มือขวาวาดลงไป
รอยแตกที่เป็นเส้นตรงและชัดเจนเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนผิวหนังอันแข็งแกร่งขอ
