ขากลับมิรู้จะพูดอะไร จึงได้แต่ส่ายศีรษะพลางถอนใจออกมา
ภายในห้องชั้นเจ็ด เจ้าล่าเยวี่ยรู้สึกมิค่อยเข้าใจ นางกล่าวถามว่า “สำนักเล็กๆ เช่นนี้ เหตุใดจึงไม่กลัววัดกั่วเฉิง?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “พระอารมณ์ดี”
นี่หมายถึงวิธีการจัดการเรื่องราวต่างๆ ของวัดกั่วเฉิง หรือพูดอีกอย่างก็คือคำสรรเสริญที่อยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตมาหลายร้อยปี
แน่นอนว่านี่เป็นเพราะอยู่ในเมืองเฉาหนานอันเป็นดินแดนชั้นในของราชสำนักด้วย หากเป็นดินแดนทางเหนือ มีผู้ใดกล้ามิเคารพวัดกั่วเฉิง? หากสำนักซานตูหาญกล้าแย่งชิงยากับวัดกั่วเฉิง เกรงว่าคงจะถูกเหล่าชาวบ้านที่โกรธแค้นฉีกเป็นชิ้นๆ ตรงนั้นอย่างแน่นอน สำนักเฟิงเตายิ่งไม่มีทางยอมรามือ ไม่แน่อาจจะบุกไปหาสำนักคุนหลุนถึงที่
แม้นเหล่าผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่ในหอจะยอมรับในคำพูดของชายวัยกลางคนแห่งสำนักซานตูอย่างเงียบๆ แต่ที่นี่คือเมืองเฉาหนาน สมณะสูงศักดิ์ของวัดกั่วเฉิงต้องการยาไปช่วยรักษาคน พวกเขาไหนเลยจะยอมปล่อยให้สำนักกระบี่จากทางตะวันตกมาชิงเอายาไปง่ายๆ ได้ ทันทีที่การประมูลเริ่มขึ้นก็มีการแข่งเสนอราคามากมาย ไม่นานราคาแผ่นน้ำแข็งสงบจิตก็พุ่งไปเกินกว่าราคาที่ควรจะมี
สำนักซานตูมิยอมอ่อนข้อ ไม่ว่าจะเสนอราคามาเท่าไร พวกเขาก็จะเพิ่มราคาไปเรื่อยๆ
เขาคุนหลุนมีเหมืองผลึกอยู่มากมาย แม้นสำนักซานตูจะมิได้ร่ำรวยเหมือนอย่างสำนักคุนหลุน แต่พวกเขาก็มีหินผลึกอยู่มิใช่น้อย
เวลาค่อยๆ ผ่านไป ราคาของแผ่
