ขาว
ฉือเยี่ยนยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง สายตามองดูแผ่นหลังของศิษย์พี่ ในใจรู้สึกสับสน
หลายปีมานี้ ศิษย์พี่มักจะมายืนอยู่ตรงปากบ่อน้ำ แล้วจ้องมองลงไปด้านล่างอยู่เป็นเวลานาน
เขารู้ว่าศิษย์พี่มีอะไรอยู่ในใจ แต่กลับไม่รู้ว่ามันคือเรื่องอะไร
……
……
จิ๋งจิ่วป่วย
ก้าวแรกบนหนทางแห่งการบำเพ็ญเพียรคือฝึกฝนร่างกาย ลมจากหมัดและควันสีขาวที่อยู่ด้านนอกศาลาหนานซงเหล่านั้นคือเครื่องพิสูจน์
ในสำนักชิงซาน ไม่เคยได้ยินว่าใครป่วยมาก่อน
สมุนไพรที่อยู่บนยอดเขาชิงหรงเหล่านั้นใช้รักษาอาการบาดเจ็บ ช่วยเหลือการบำเพ็ญเพียร หาใช่ใช้รักษาอาการเจ็บป่วยไม่
ต่อให้อาการป่วยของจิ๋งจิ่วจะร้ายแรงเพียงใด ก็ไม่มียาใดที่จะรักษาได้
ดังนั้นเขาป่วยครานี้ จึงป่วยเป็นเวลานาน กระทั่งต้นสารทฤดูมาเยือน เขายังคงไออยู่เล็กน้อย
ในช่วงเวลานี้ เขารักษาอาการป่วยของตัวเองอยู่ตลอดเวลา มิได้บำเพ็ญเพียรเลย
เจ้าล่าเยวี่ยย่อมต้องรู้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บ มิใช่เจ็บป่วย แต่สำหรับนางแล้ว มาตรว่าจิ๋งจิ่วจะมิได้รับบาดเจ็บ เกรงว่าเขาก็คงมิได้บำเพ็ญเพียรอะไรอยู่ดี
จิ๋งจิ่วมิกังวล ช่วงต้นฤดูร้อนเขาเพิ่งจะเข้าสู่สภาวะสมความนึกคิด ตัวสภาวะยังมิค่อยมั่นคงเท่าไร จากนั้นถูกไป๋กุ่ยโจมตี โอสถกระบี่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่เมื่อฟื้นฟูแล้วมันกลับจะยิ่งมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
เขาครุ่นคิดถึงชีวิตของตัวเอง บางทีนี่คงจะเป็นความหมายของการทำลายของเก่าแล้วสร้างขึ้นมาใหม่
