ทางด้านตะวันตกของยอดเขาปี้หู ด้านหน้าผาสีขาวมีหมู่ตำหนักตั้งอยู่แถบหนึ่ง ที่นั่นต่างหากถึงจะเป็นสถานที่ที่เหล่าอาจารย์ของยอดเขาปี้หูใช้บำเพ็ญพรต
เจ้าแห่งยอดเขาเฉิงโหยวเทียนยืนอยู่ด้านหน้าตำหนักลั่วหู สายตามองไปทางเกาะกลางทะเลสาบที่อยู่อีกฟาก สองคิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย ดูเป็นกังวล
เขาคือศิษย์สายตรงของเจ้าแห่งยอดเขารุ่นก่อน มิใช่ศิษย์สายเดียวกับเหลยพั่วอวิ๋น
หลายปีมานี้ เขาเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ในยอดเขาที่เร้นกายอยู่ในส่วนลึกของชิงซาน เพียงแค่พอจะรู้เรื่องว่ายอดเขาทั้งเก้าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นเท่านั้น หาได้คิดที่จะออกมาเผชิญหน้ากับความกดดันเช่นนี้ไม่ หากมิเป็นเพราะไม่อยากให้สายสืบทอดของยอดเขาปี้หูต้องขาดลง แล้วก็ไม่อยากให้เจ้าแก่ประหลาดที่ยอดเขาซั่งเต๋อมาแย่งเอายอดเขาปี้หูไป เขาคงไม่มีทางที่จะออกมาจากยอดเขาซ่อนเร้นนั้นเพื่อมาเอาชนะฉือเยี่ยนก่อนงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนเป็นแน่
พายุฝนในวันนี้รุนแรงกว่าที่คาดคิดเอาไว้มาก มิรู้มันหมายความว่ากระไร
ยอดเขาปี้หูมีบุคคลสำคัญเสียชีวิตไปสองคน อีกทั้งมิใช่การตายจากการต่อสู้กับภูติผีและพวกนอกรีต หากแต่เป็นการตายอย่างผิดปกติ
ลูกศิษย์ของยอดเขาปี้หูหลายคนขุ่นเคืองคับข้องใจ คิดอยากจะไปทวงคำตอบจากเจ้าสำนัก แต่ก็ถูกเขาปรามเอาไว้
ฤานี่จะเป็นการลงทัณฑ์จากสวรรค์? เพราะยอดเขาปี้หูทำเรื่องเลวทรามขนาดนั้นไว้อย่างนั้นหรือ?
เขามองดูสายฟ้าจำนวนนับหลายร้อยสายที่ร้อยเรีย
