ค่ำคืนที่มีพายุฝนโหมกระหน่ำเป็นค่ำคืนที่มืดมิดที่สุด ชั้นเมฆหนาทึบ ไร้ซึ่งแสงดวงดารา ทุกที่ล้วนแต่ตกอยู่ในความมืด
จิ๋งจิ่วยืนอยู่บนยอดเขาปี้หู เงียบเชียบไร้ซึ่งซุ่มเสียง สายลมยามค่ำคืนพัดโชยชุดสีขาว เงียบเชียบไร้ซึ่งซุ่มเสียงเช่นเดียวกัน
ยอดเขาปี้หูไม่เหมือนยอดเขาอื่น ปลายสุดของยอดเขามีสภาพราบเรียบ อีกทั้งยังมีพื้นที่กว้างใหญ่ ตรงกลางมีทะเลสาบใสกระจ่างอยู่แห่งหนึ่ง
นามของยอดเขาปี้หูก็ได้มาด้วยเหตุนี้
ตรงกลางทะเลสาบมีเกาะอยู่แห่งหนึ่ง บนเกาะมีตำหนักอยู่หลังหนึ่ง ดูหมองหม่นเมื่ออยู่ภายใต้พายุฝน
ตำหนักแห่งนี้มิใช่ที่พำนักของเจ้าแห่งยอดเขาปี้หู หากแต่เป็นของอีกคนหนึ่ง
จิ๋งจิ่วมองดูตำหนักแห่งนั้นอย่างเงียบๆ มิรู้กำลังครุ่นคิดอันใด
ยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานมีการคุ้มกันแน่นหนา การคุ้มกันของยอดเขาปี้หูยิ่งแน่นหนามากกว่านั้นเนื่องเพราะมีตำหนักแห่งนี้อยู่ ทุกหนทุกแห่งของยอดเขาส่วนแต่มีข่ายพลังกระบี่
ไม่รู้เพราะเหตุใด สำหรับจิ๋งจิ่วแล้ว ข่ายพลังกระบี่เหล่านั้นคล้ายว่าไม่มีอยู่อย่างไรอย่างนั้น พวกมันปล่อยให้เขาขึ้นมาถึงปลายยอดเขาได้อย่างง่ายดาย ไม่ทำให้ใครรู้ตัว
หากเขาเป็นผู้ที่บรรลุสภาวะขั้นแหวกทะเล บางทีอาจมีความเป็นไปได้อยู่บ้าง แต่นี่เขายังเป็นเพียงศิษย์หนุ่มที่เพิ่งบรรลุขั้นสมความนึกคิด เหตุใดจึงทำเช่นนี้ได้?
ข่ายพลังชิงซานได้ทิ้งช่องเอาไว้ช่องหนึ่งตรงท้องฟ้าเหนือยอดเขาปี้หู คล้ายกับรูที่เป
